Aramızda pek çoğumuz kişisel gelişim yazıları okumuştur. Bende bu alandaki yazarlardan yıllar öncesinde ilham alabilmek adına sık sık yararlanmaktaydım. Hayatın belirli dönemleri bizler için belirleyici oluyor ve bu yol ayrımlarında isteklerimizin olması adına çok emek sarf etmekteyiz. Bu yazıyı yazmaktaki amacım kişisel gelişim yazılarındaki eksiklikleri değerlendirmek değil, aksine kişisel olan gelişim çabalarımızı bir araya getirdiğimizde nasıl bir noktaya geliriz sorusunu sizler ile beraber düşünüp bu konuya düşünceleriniz ile katkı yapmamızdır. Birçok kişisel gelişim yazarının bir süre sonra bu işi paylaşarak oluşturduğu ortak istekler grubunu kendi etraflarında toplayarak bir akademi oluşturduğunu görürüz. Bunu irdelediğimizde onlarında aslında bu işi bireysellikten çıkarıp kendi menfaatleri adına sizlerin de yükselmeniz ile beraber kendi kariyerlerinde ivme kazanmak istediklerini fark edebiliriz. Bu gayet normal olan ve olması gereken bir menfaat grubunun oluşum sürecidir.
Kişisel gelişim odaklı olmak ve bunu planlı olarak bir prensip haline getirerek yaşamak muazzam bir olgudur. Benim çevremden en büyük beklentilerimden birisi kendimizin yükselmesi adına verdiğimiz mücadeleyi çevremizin de yükselmesi adına verebilme cömertliğinde olabilmemizdir. Bunu bir örnekle açıklayacak olursam Toyota firmasının üretimlerinin hızını arttırmak adına bütün tedarikçilerini ve fason üreticilerini kendi etrafında topladığını görürüz. Bunun temel nedeni ise şudur: Hızlı olabilmek ve yükselmek istiyorsan bu yavaş çalışan tedarikçi ile olmaz. Rekabetin artışı günümüz şartlarında neredeyse her alanda vardır. Bizler eğer çevremizle beraber yükselen bir değer haline gelmek istiyorsak. Sadece kendimize değil doğru bir çevreye de katkı yapmak zorundayız. Bizlerin misyonu zirvedeki yalnızlar olmak değil. Çünkü zirveye yalnız çıkanlar oraya çıktıktan sonra yalnızlık ile tutunamayarak oradan tekrar inmeye mahkumdur. ‘’Bizler zirveleri işgal etmek için değil, ilhak etmek için oralara çıkmalıyız.’’