Hepimiz için hayatımızda zor dönemler olmuştur. Bazılarımız zorluklar ile karşılaştığında sadece zamana bırakmayı seçer, bazılarımız üstesinden gelebileceği bir durum olduğuna inanır ve mücadele eder, kimilerinin de hiçbir şeye inancı yoktur. Bu sonuncu grup kendini umutsuzluğa hapseder, zamanla umutları kaybolduğu gibi hayal kurmayı da bırakırlar. Bu sıralamadaki üçüncü grup tam olarak kurtarılması gereken grup olarak kendilerine yer bulmaktadırlar. Öncelikle kendine fayda sağlamayı bırakırlar ve dolayısıyla yakın çevresine, sonrada vatanına herhangi bir yarar sağlayamayacak hale gelir. Pek çok kişi bu bahsettiğim grupta yer alan insanın sadece görünüşte mutsuz görünen insanlar olduğunu zanneder. Soruyorum size kaç tane hayaliniz var ve bunun gerçekten bir uğraş veriyorsunuz?
Eleştiriyi seven bir toplumuz öncelikle bunu kabul etmek gerekir. İşi her zaman teslim ettiklerimizden daha iyi biliriz. Bir futbol takımının maçını izlediğimizde yapılacak hamleleri teknik adamdan daha iyi bildiğimiz gibi, bir parti yönetimini, ülke yönetimini ele aldığımızda da yine her şeyin en doğrusunu biz biliyoruz. Aslında biliyor olduğumuz konular gerçekten bildiğimiz konularda olabilir. O zaman neden ait olduğumuz yerde değiliz. Neden bizim kadar iyiyi bilemeyen, göremeyen insanlar oralarda büyük topluluklar adına karar alıyor ve biz bunu izliyoruz?
Toplumumuzda çok zeki, çok yetenekli insanlar var belki sizde onlardan birisiniz. Yapılması gereken çok basit oda çalışmak. Düşüncelerinizi eleştirmekten ziyade birer çözüm önerine dönüştürüp bunu daha sonra hiçbir şeye etkisi olmayan dinleyici kitlesine değil. Bilinçli olan bir kitleye çözüm önerisi olarak sunmak gerekir. Hatta bunun bir üst seviyesi olarak kimsenin onayını almaya ihtiyaç duymadan çalışıp çabalayarak bir yere varmak ve daha sonra yalnızca size saygı duyulduğunu görmek kalır geriye.
Bugüne kadar yeterince konuştuk şimdi kendimiz, ailemiz ve milletimiz için çalışma ve başarma zamanı.
