Bazı insanlara sinir olmamak elde değil. Herşeyi ben bilirim, ilk sırada ben olmalıyım, benim sözüm dinlensin, herşeyin en iyisi bende olsun( olduğundan değil tabi ki) bir havalar bir havalar (tabi o havalar kendince ) Ben böyle insanları gerçekten anlayamıyorum. Karşısına geçip , hayır o öyle değil deme tenezzülünde bile bulunmam. Dışardan ne kadar komik göründüklerinin farkında bile değiller inanamıyorum. Böyle insanlar, senin fikrini alır, kendi fikriymiş gibi bir de anlatır. Tahammül edemezler çünkü. En doğruyu kendisi bilir ya:) . Gerçekten gülüyorum böyle insanlara. Böyle bilmiş insanlar, hiç fark ettiniz mi bilmiyorum ama çok konuşurlar, boş konuşurlar. Belki sizlerin çevresinde de böyle birkaç tane tahammül edilmesi zor kişiler vardır. Çevremde var diyorum ama, aynı ortamda mecbur bulunmak zorunda olduğum için. Yoksa böyle kişiler mümkün değil benim arkadaşım olamazlar.
Sen kendin ol. Niye kendini zorluyorsun baska biri olmaya....
Doğallık başka bir şey, ve sen bunu hissedebiliyorsun. İste o insan, sana daha yakın geliyor. Çünkü o samimiyetini kendi doğallığiyla hissettirebiliyor. Bir şeyi bilmemesiyle küçük düşmüyor, yada ezilmiyor. Sadece kendisi oluyor...