Kendi hayatımızı yaşamak, bazen insanı ne kadar da yoruyor. Durmak yok, hayatın koşuşturmasıyla savrulup gidiyoruz. İnsan dinlenmek istiyor, kendi kabuğuna çekilmek istiyor, herşey dursun istiyor, yeter artık bir mola istiyorum hayattan demek istiyor. Kimse size bunları vermiyor. Bana da kimse demiyor, hayatı senin için durduruyorum, kendinle kal, kendini dinle, herşeyi unut diye.
Belki gerçekten hayatı durduramayız ama kendimiz için biraz da olsa, o hayatı durdurup, kendi hayatımızdan, o yoğun kargaşadan çıkıp baska hayatları yaşayabiliriz. Birazdan benim yapacağim gibi:)
Yeni bir hayatın içinde olmak, onu yaşamak için yeni bir kitaba başlıyorum.
"MÜCELLA" NAZAN BEKİROĞLU
" Adım adım hayattan çekilirken bunu neredeyse hiç fark etmeyen... Neyi beklediğini bilmeden bekleyen... Derken günün birinde, kıyısında kaldığı hayata son bir çabayla dönmek isteyen..."
Kendi dünyamdan çıkıp başka dünyalara, o dönemleri yaşamaya, o duyguları hissetmeye gidiyorum...