Tətilə doğru.

Ən nəhayət yay gəldi. Əslində yayı çox sevmirəm. İstini heç sevmirəm. Mənimki payızdı. Şair demişkən, fəsil yaydı, mənsə payızam hələ:).
Fəsil yaydı. İstilər yaman düşüb. Gün altında işə gedib gəlməkdən Mozambiklilərə dönmüşəm. Mozambik niyə? Ətrafımdakılar yaxşı bilir. Mozambik sevimli sözümdü. Birinin sözünü başa düşməyəndə deyirəm, Mozambikcə danışdın🙂
Yay mənimçün ancaq tətili ilə özəldi. Əslində hökümət işindən bir az yaxa qurtarıb başlayırıq bir müddət özümüz üçün işləməyə.Elə bil, həyət bacamızı, ev- eşiyimizi kəşf edirik. Həyətdə tərəvəz yetişdirmək, gül bəsləmək hobbimdi. Zatən, bitkilər nəzərimdə ən ali varlıqlardı. Gözümüzü oxşayırlar, ürəyimizə su səpirlər. Doyururlar bizi. Bir sözlə, yaşadırlar. Ən gözəllərini dərib kiməsə hədiyyə edirik.
İncimirlər, küsmürlər. Kaş ki, insan da onlar kimi olaydı. Kinsiz, nifrətsiz. Şekspirin bir sözü yadıma düşdü: " Yaradan sizə bir üz verdi. İkincini yaratmayın"
Bu yaşıl gözəlliklər bəlkə də yeganə varlıqlardır ki, bir üzləri, bir simaları var. Özü də nə qədər gözəl🥰