Her Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı geldiğinde aklıma ilk bu fotoğraf gelir. Bir anda tüm benliğim etkilenir, zihnim aydınlanır, geleceğe dair umutlarım yeşerir. "O" hissiyata bürünebilmek, o günlerin zorluklarını anlayabilmek ne kadar zor olsa da düşünmek bile bana ayrıca güç verir.
Kurtuluş Savaşı yapmış bir milletin uyanışının ve bir devletin kuruluşunun büyük emarelerinden birisi olan Türkiye Büyük Millet Meclisini açıp sonra da bu özel günü çocuklara armağan eden ulu önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk 'ün adını anarak başlamak en doğrusu olacaktır. Yüzlerce Atatürk sözünü aşağı doğru sıralasak ne de güzel olur aslında. Ben hizmetimi yapayım :))) Nutuk
Çocukluğumda neler yapardık diye uzun uzun düşünecek vakit bıraktım kendime bu yazıyı paylaşmadan önce. Her gözümü kapattığımda mutlu oldum, her defasında aklıma bir şeyler geldi aslında notlarımı aldım.
Danışma Faslı (Anne / Abiler / Arkadaşlar/Canım Öğretmenim)
Hatta annem benden daha iyi hatırlayacakmış gibi ona da danıştım biraz ondan dinlemekte güzel oldu, kendi 23 Nisan anılarını da benimkilerden daha detaylı hatırlıyor :) Benden yaşça büyük 2 tane abim var, onları da aradım, hepimizin aklında mutluluk var bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Abilerimin ikisi de 23 Nisan ve 19 Mayıs şenlikleri karışımında çeşitli hikayeler anlattılar, çok eğlendik. Öyleyse çocukluk arkadaşlarıma da ulaşmalıydım, hem mahalleden hem okuldan 3 arkadaşıma ulaşabildim. Sağolsunlar onlarla da hem eski günleri andık hem de onlardan da bir kaç hikaye dinledim. Tabii ki ilk okul öğretmenime de ulaşmalıydım. Ben biraz şanssız ilk okul öğrencilerindendim. Benim ilk okul boyunca 3 tane öğretmenim oldu. Kesin benden daha şanssızları vardır. Halimize şükrederek konumuza dönelim. İlkokul öğretmenime maalesef ulaşamadım. Nerede yaşadığını biliyorum memlekete gittiğimde kesinlikle kendisini ziyaret edip, ellerinden öpeceğim. Emeği ödenmez onların.
Majör Sopası ve Hayallerim
23 Nisan 1991 öncesine gitmeye çalışacağım. İlkokul 4. sınıftayım, okulumuzun bir bando takımı var. En başta da majör elinde de bir sopa. En başta ben olmalıyım ve o sopa benim olmalı diye okula başladığım andan itibaren içten içe planlar yapıyorum. Bende yarattığı hissiyat aşağıdaki resimde :)
Olabilmek için sıkı çalışmanız gerekiyor, fiziksel bir yeterliliğiniz olmalı, azıcık boylu poslu olmanız gerekiyor, ben kabaca o zamanlar 1 mt civarındayım :)))) Yetmez tabii ki iyi borozan çalmalı, trampet konusunda da tecrübeli olmalısınız, bu enstrümanları çalabilmek için tabii ki müzik kulağınız olmalı, ben de o da yok. Borozan takımı için seçmelere gittik tabii ki arkadaşlarla, sonuç benim adıma hüsran :))) 1 mt lik adam 60 cm'lik bir borozanı hem taşıyacak hem üfleyecek, ben daha çok bu iki görevi icra etmeye çalışırken kızararak renk katmışım sadece bandoya :))) Arkadaşlarım seçildi. Pes etmek yok, trampet deneyelim yok hacı abi o daha zormuş. O da olmadı. Belki bir sonraki sene olur, neden olmasın. Fiziksel gelişimim için o zaman basketbol oynamanın doğru olacağını birisinin kulağıma fısıldadığını tahmin ediyorum. Ertesi yılda tabii ki ne borozan ne trampet, zaten majör sopası hayal hacı mümkün mü :)))
Merhaba Ben Cüce Şubat
Galiba hiç bir zaman sosyal faaliyetler konusunda müthiş yetenekli olmadım. Ama yine de Matematiği ve ezberi kuvvetli bir çocuk olarak, bu çocuk şiiri unutmaz diyerek 23 Nisan'larda şiir okumuşluğum, tiyatro gruplarında tek sahne ve uzun repliklerin olduğu yine ezber gerektiren rolleri de kapmadım değil. Merhaba ben Cüce Şubat diye başlayan bir resmim de var, onu buraya mutlaka ekleyeceğim.
Genelde ben ve benim gibiler kalabalığı oluştururdu :)))) Tüm yarışmalarda en başta katılabilmek için sırada olurduk. İpliği iğneden geçireceksin bir taraftan da yürüme/koşma karışımı bir eylemi yerine getireceksin ve son çizgiye sen ulaşacaksın. Yıllarca şampiyonluğu kimselere bırakmadım, lakabım sonradan Quicksilver oldu, kendisi aşağıda tanımayanlar için linkte yanıbaşımda. Çuval ve kaşıkta yumurta taşıma yarışmalarında pek müthiş olduğum söylenemez.
Bugüne kadar 4-5 tane #kusadasi projesine katılma imkanı yakalayabildim. Benim için en anlamlı bu proje oldu. Sadece teşekkür ederek konuyu çözebileceğimi sanmıyorum ve kendimi gerçekten borçlu hissediyorum.
Yine de teşekkürsüz olmaz sanırım. Güzel çalışma, fikrinize sağlık.
Destekleriniz için çok teşekkür ederim.