Bağımlısı olduğum bazı yazarlar var. Benim için kitapları vazgeçilmez yazarlar onlar. Sıcağı sıcağına alır okurum yeni kitaplarını. İngilizce veya Türkçe ya da basılı veya e-kitap farketmez.
Ian McEwan, Paul Auster, Haruki Murakami bunlardan aklıma gelen ilk üç yabancı yazar. Listeyi Amin Maalouf, Alessandro Baricco, Louis de Bernieres, Paulo Coelho ve Kazuo İshiguro ile uzatabilirim. Bizden başta Orhan Pamuk (ilk olarak Beyaz Kale’yi okumuştum çıktığı yıl), İhsan Oktay Anar, Ayşe Kulin ve Can Yücel listeye girer. Yaşar Kemal, Zülfü Livaneli ve Ahmet Ümit’i unutmamalıyım.
Hayatta iseler üretimlerini dört gözle bekler, yeni eserlerini en kısa zamanda edinip tadını çıkararak bitmesin diyerek okurum. Türkçesinden önce İngilizce okuduysam keşke ben çevirsem diye hayal kurarım. Sinema perdesinde izleyecek miyim acaba diye takip ederim. Görselleştirdiğim dünya çoğu zaman filmlerinden daha zengindir zihnimde. Arada bir İngilizce olarak başlasam da kitaba, dili ağdalı ise çevirisini bekleme kararı alabiliyorum. Kurgu dünyasının tadına tam olarak varmak isterim.
Neden peki? İçine girdiğimiz yaşantının ruhumuza dokunuşu mu, zamanda yolculuk mu, beynimize yaptığı masaj mı, kurduğumuz yeni nöron bağlantıları mı, gerçeklerimizden uzaklaştırılmanın hafifliği mi, yoksa aksine farkettirmeden bizi realite şovlardaki gibi gerçeklikle yüzleştirebilmesi mi bağımlılık yaratan? Her kitap az çok bunların hepsini yapar bence. Ancak bu yazarlar bizi tanıyormuş, biz tanışıyormuşuz ve benim için yazıyormuş gibi hissediyorum. Aksi olursa zaten ilişki tek taraflı kalıyor, ben pasif ve edilgen, nadiren de olsa yarıda kalan kitaplar tepesine yolculuk başlıyor.
Bütün kitaplarından aynı lezzeti doğal olarak alamıyorum bir yazarın ancak bunu hünerli bir aşçının kavurmayı olduğu kadar, enginarı ve öte yandan sakızlı muhallebiyi de döktürebilmesine ve bizlere farklı parmaklarımızı yalatmasına benzetiyorum. Var mı hata arayan bu benzetmede :)
Nasıl tanıştığımın da etkisi olmuştur her aşk gibi büyülenmemde… Adı geçenlerden ilk okumaları: Saturday -o nasıl bir meditatif ameliyat anlatımı ve cerrah portresidir, Norwegian Wood, Beyaz Kale (Robert Kolej’de okuyan bir kız-spor-mektup arkadaşım önerisiyle beraberce sayfaları çevirerek bir yarıyıl tatilinde), Adı Aylin, Beni Asla Bırakma, Puslu Kıtalar Atlası ile yaptım. İpek ise Londra’da bir kitapçıda çalışanların önerileri bölümünde beni yakaladı ve kitapçı kapanmadan nasıl bitirdim hatırlıyorum üzerinden 10 yıldan fazla geçmesine rağmen. Dönünce Türkçesini de okudum ve epey sonra filmi çevrildi. Üçü de şiirsel ve çarpıcıydı.
Ayrıntı olabilir ancak genelde bu kitaplar kısa kitaplardır. Risale veya novella diye de adlandırılıyorlar belki bir tık daha uzun. Not olarak belirtmeliyim ki uzun kitaplar korkutmaz beni. Bakınız 1Q84 ve 4321.
En az 5 kitap yazan yazarlar sınırı koydum ki tazeler bu listede olmasın. Başka bir yazıda ise yazarlığa yeni adım atanlar ile ilgili paylaşım yapmaya söz veriyorum. Külliyatı tamamlamanıza bir iki kitap kaldıysa da kabulüm sonuçta sohbet ediyoruz kimseyi sınavdan geçirmiyoruz.
Siz hangi yazarların bütün eserlerini yalayıp yuttunuz!