Biraz Felsefe - Biraz Psikoloji [Yaşanmış Hikaye]

Hangimiz istemez ki, geri dönüp hayatında yanlış yaptığını düzeltebilmeyi. Bulunduğumuz bu ana gelene kadar neler yaşadık, ne güzellikler, ne başarılar ve ne yazık ki ne yanlışlıklar. Hani bazen birşey değişir hayatta ve sonrasında zincirleme başarısızlıklar, birbirine bağlı bir sürü olaylar silsilesi yaşanır. Yaşanır ve bir bakarsınız hayatınız kökten değişmiştir. Eski siz yoksunuzdur artık orada. Büyümek falan değil, duygu değişimleri hiç değil. Anlatmak istediğim, İnsanın farklı şartlarda farklı karakter özellikleri veya zorundalıkları göstermesi. Bulunduğunuz hayata sıkışmak gibi birşey. Başta Ankara' ya diye yola çıkıp kendinizi deniz kenarı, nemli iklimli, Ankara'ya kökten ters küçük bir şehirde bulmanız gibi birşey. Ne biliyim, mesela Zonguldak :) Ve hayat da durmuyor tabi akmaya devam ediyor. Belki oradan sizi Hakkari'ye götürecek, kimbilir. İşte bu kontrolu kaybettiğimiz ve birşeyleri bir türlü değiştiremediğimiz zamanlarda geri dönmek istiyorum ben de. Tam bu yanlışlığın başlangıcına. Acaba neyi yanlış yaptım da ben bu duruma geldim diye düşünüyorum. Net söyleyebileniniz vardır belki ama ben yanlışlık nerede başladı hangi olay ve hangi karar asıl bu noktaya gelmemi sağladı bilemiyorum. Başka türlü yaşasaydım farklı mı olacaktı onu da bilemiyorum. Ya da başka bir insan olarak yaşasaydım bilinmez.

Dedim ya işte bir yanlışlıklar silsilesi diye. Peki neden bu silsilenin içine düştüğünde insan hemen geriye bakmaya başlıyor. Değiştiremeyeceğini bildiği halde yine de en gerisine kadar dönüp bazen başkalarına ve en çok da kendine kızarak geçiriyor vaktini. Ele geçen 'hiçbirşey'. İşte o anda başlamak gerek bence çabalamaya. istediğini elde etmek için şartları evirmeye, değiştirmeye. Bırakmak boşvermek gerek kendini üzmeyi, olmayanlara üzülmeye devam etmeyi. Çünkü oldurabilecek çok şey var ve istediklerimiz kafamıza elma gibi düşmüyor malesef. Benim kafama hiç elma düşmedi aslında.

Nasıl ki yanlışlıkların bir silsilesi varsa, güzellikerin de var. Bakmışsınız ki güzel birşey oluvermiş ve ardındaki çığı başlatmış. Üst üste, üst üste yaşamaya başlamışsınız güzellikleri. Artık güzelliklere bağlı başka güzellikler oluyor. Çok mu zor? Hiç değil sadece başlamak gerekiyor.

Nerden çıktı derseniz bu yazı. Bugün iş başvurum için cevap bekliyordum bir yerden. Bir süredir iş arıyorum ve artık nasıl olursa olsun çalışmak istiyorum. Doğumumdan sonra uzun bir süredir çalışmıyorum. Ve önceden çalıştığım sektörden de pek mutlu değildim. Bu iş yine aynı konuda bir işti ve bende çekimser davranıp biraz düşüneceğimi söylemiştim. Sonrasında tekrar arayıp benim için uygun olduğunu kısa sürede başlayabileceğimi söyledim ve bana geri dönülecek diye bekliyordum. Umutluydum da aslında ama 2 gündür telefonum açılmıyor. Sonucu anlamışsınızdır. İşte bu hayal kırıklığında çıktı bu yazı. Birşey olmuyorsa daha iyisi olacağındandır derler ya hep. İnanıyorum ve bekliyorum.

Bütün Ankara yolcularına daha güzel bir Ankara' ya varmalarını diliyorum.

İyi günler