On bin adam kendi fiziksel, duygusal ve psikolojik ihtiyaçlarını bir kenara bırakıp, dostlarımın bir eksiği var mı konusunun dışında hiç bir şey için endişelenmiyorsa, üstelik bunu büyük bir sevgi, memnuniyet, kalp ve ruhlarıyla yapıyorlarsa, o zaman şüphe etmeye gerek var mı?
O zaman hiç şüphe yok,o topluluğun hiç bir bireyi, kendi iyiliğini, bugün ne yiyeceğim, nerede uyuyacağım derdini düşünmek zorunda değil! Bundan dolayı "hayatta kalmalıyım" içgüdüsünden "özgür" olmak ne büyük bir saadet. Onlar kolayca "insan sevgisi" koşulunu yerine getirebilir. İşte bu aşama da üst sistemi apaçık göreceğiz.