Edebiyat Amaç Değil Araçtır (Mehmet Akif Ersoy)

• Aşağıda yazmış olduğum makale bu kitaplardan okuduğum ve internet üzerinden yaptığım araştırmaların sonucuyla elde ettiğim bilgilerdir.

Mehmet Akif, heyet (Heyet-i Tenviriye) aracılığıyla halkı edebiyat yoluna aydınlatmak ve bilinçlendirmek için bir çok icraatta bulunmuştur. Bu ve bunun gibi amaçlarla Abdülhak Hamid, Süleyman Nazif, Mehmet Emin, Cenap Şahabeddin, Recaizade Mahmut Ekrem ve bir kaç kişiden daha oluşan bir heyetin genel sekreterlik görevinin üstlenmiştir. Heyetin genel başkanı ise Recaizade Mahmut Ekrem'dir.

Mehmet Akif, bu amaçla 1913 Balkan Savaşı olduğu yıllarında halkı bilinçlendirmek, aydınlatmak maksadıyla ''Fatih'', ''Süleymaniye'', ''Beyazıt'' camilerinde vaazlar ile halka seslenmeye başamıştır. Bu olay ile Hak(Allah) kelamı ile halkın düşüncelere tercümanlık yaptığı söylenebilir.

Mehmet Akif'in Balkan Savaşı yıllarında vermiş olduğu vaazların hissiyatı ile ''Safahat''ın üçüncü kitabının (Halkın Sesleri'nin) vücuda geldiğini haykırmak yanlış olmaz.

Mehmet Akif bu dönemde İslam aleminin en önemli anlaşmazlık sebeplerinden biri olan milliyetçiliğin zararlarını ve İslam alemini ne durumlara soktuğunu bağıra bağıra haykırmaktadır. Bu anlaşmazlıkların önüne geçmek amacıyla halka seslenebileceği her yere koşarak, haykırarak çaba göstermiştir. Bu haykırışlardan birini sizinle paylaşmak istiyorum, gelin hep birlikte kulak verelim bu sözlere;

''Artık ey millet-i merhüme, sabah oldu uyan!

Sana az geldi ezannlar, diye ötsün mü çan?

Ne Araplık ne deTürklük kalacak, aç gözünü!

Dinle Peygamber-i Zişan'ın ilahi sözünü.

Türk Arab'sız yaşamaz. Kim ki 'Yaşar' der, delidir!

Arab'ın, Türk ise hem sağ gözü hem sağ elidir.

Veriniz baş başa... Zira sonu hüsran- mübin:

Ne Hilafet kalıyor ortada billahi ne din!

'Medeniyet!' size çoktan beri diş biliyor;

Evvela parçalanmak, sonra da yutmak diliyor;

Arnavutlar size ibret olacakken, hala

Ne bu şüride siyaset ne bu fasid da'va ?

Görmüyor gittiği yanlış yolu, zannım, çoğumuz...

Size rehberlik eden haydudu artık kovunuz!

Bunu benden duyunuz, ben ki evet, Arnavut'um...

Başka bir şey diyemem... İşte perişan yurdum!...