En kötüsü de neydi biliyor musun? Ben kapısına gidip aramızda özel değeri olan bir sürpriz hazırladığımda kapıya bile gelmemişti. O zaman ayrı idik, şimdi birer ölü...
Kaynak
Ben ona şiirler yazmıştım, kendi yazdığım sözleri ve cümleleri unutmamak için onları bile ezberlemiştim ama değmedi, değmeyecek. Bunun farkında olmama rağmen hala bir şeyler geçmedi, her gün biraz daha içim acıyor ama ona karşı sevgi duymuyorum. Özlüyorum ama onu mu yoksa onunla birlikteyken kendi mutluluğu mu?
Kaynak
Bu yazdıklarımı gerçek hayatımda arkadaşlarım, tanıdıklarım görsün istemiyorum. Bu yüzden sadece steemit üzerinden yazıyorum. Twitterda'da yayinlamiyorum tahmin etmek zor. Sizlere anlatmak benim için daha hoş geliyor. Belki de hayatımız boyunca bir kez olsun yüz yüze görüşmeyecek olmamız daha etkili. Ama içimde kaybolsun istemiyorum yazdıklarımı birilerine göstermek istiyorum. Beni burada yanlız bırakmadığınız için teşekkür ederim🙏