Günaydın arkadaşlar büyük şehirde çocuk yetiştiren bir anne olarak bugün şehirde çocuk olmak nasıl onu konuşalım istedim.
Ben şehirde çocuk büyütürken çok ama çok zorlanıyorum. Mesela hiç dışarı çıkmadığımız günler oluyo, çıksakta soluduğumuz hava bizi rahatlatmıyo zaten.
Her sabah kalktığımızda bugün napsakta güzel zaman geçirsek diye düşünmeye başlıyorum. Parka gitsek tedirgin oluyorum yanlışlıkla gelirde bir çocuk bizim çocuğa çarpar ebeveyni gelir bana çatar diye ki böyle bir tecrübem var maalesef. Markete çıksak gereksiz abur cubur alıp geliyoruz. Alışveriş merkezlerinden nefret ediyoruz artık çocuklar da bizde. Sokağa tek başına göndermek gibi bir lüksümüz asla yok zaten sokak diye birşeyde kalmadı evimiz cadde de çocukların oynayabileceği oyun alanı bile yok. Evde kalsak ya televizyon izlemek istiyorlar ya da tablet bunada benim gönlüm razı değil. Bu sebeplerle pazartesi çocuklarla otobüse atlayıp köyümüze gidiyoruz. İlk defa otobüse binip yolculuk yapacaklar. Şimdiden çok heyecanlılar bende onların heyecanına ortak olmaya çalışıyorum bugün zevkle valiz hazırlayacağız. Üç hafta kadar anneanne babaanne köylerinde karışık kalacağız. Sonra kürkcü dükkanına geri döneceğiz mecbur😣
Tekrar görüşmek üzere hoşçakalın
