Merhaba!
Yaklaşık 5 gündür yazamıyorum yazmayı ve sizleri gerçekten özledim. Yeni bir konuyla daha buradayım. Daha önce de dediğim gibi "tr" tag'ini yükseltmeye çalıştığım için mümkün olduğunca ingilizce post atmamaya çalışıyorum,öncelikli hedefimiz tr tag'ini yükseltmek! :)
Bugün sizlerle iletişimdeki problemlerimizle alakalı bir şeyler karalamak istedim. Genel olarak iletişimde büyük problemlerimiz olduğunu düşünüyorum. İletişimin de hayatımızdaki yerini göz önüne alırsak bayağı büyük bir sorun olduğunu anlamak çok da zor olmayacaktır :) Uzatmadan geçelim..
İletişim dediğimizde aklımıza ilk gelen şey telefon oluyor ve tüm sıkıntı burada başlıyor aslında. Neden telefon? İletişim dediğimiz şey telefondan ibaret olan bir şey değil ama biz hayatımızı tamamen telefona endekslemiş durumdayız. Gün içerisinde çevrenize dikkat edin örneğin otobüste giderken,yolda yürürken,bir kafede veya restoranda otururken etrafınızdaki insanlara bir bakın. İnsanları kafaları telefona gömük şekilde görmeye alıştığımız için çok önemsemiyoruz ama dikkatlice incelersek ne kadar acınası durumda olduğumuzu anlayacaksınız. Durum o kadar vahim ki ev içerisindeki bireylerin bile telefonla iletişim kurduklarına şahit oldum. Bir odadan ötekine "Çay demlendiyse çay getirir misin?" diye mesaj atıldığını gördüğümde şoka uğramıştım mesela :)
Ayrıca telefonun insanların sosyalleşmesini büyük ölçüde engellediğini ve özgüvensizlik oluşturduğunu düşünüyorum açıkçası. Mesela sosyal hayattan bir örnekle çok net bir şekilde açıklık getireceğim;
-Genelde her üniversitenin öğrencileri tarafından oluşturulan bir veya birkaç tane "İtiraf sayfası" bulunuyor. Evet evet yanlış okumadınız bildiğiniz itiraf sayfası. Öğrenciler beğendikleri kişilerin tasvirini yapıp oraya mesaj olarak atıyor ve o itiraf sayfaları bunları paylaşıp kişilerin birbirini bulmasını sağlıyor. Peki neden gidip kişiyle yüz yüze konuşmak varken böyle bir yola başvurup sosyal medya hesabından iletişime geçiliyor? Çünkü insanlar kendine güvenmiyor, utanıyor ve mesajlaşarak kendilerini açıklamak daha kolay geliyor. Sanal dünyada kendimizi daha rahat hissediyoruz ve bu büyük bir kayıp. Üniversite dönemlerimiz bir daha yaşanmayacak ve biz bu dönemlerimizi bile bile çöpe atıyoruz.
Peki telefon/sosyal medya başka ne tür problemler oluşturuyor?
Tabi ki oluşturduğu problemler asosyallik ve özgüvensizlikle sınırlı değil. Mesajlaşırken mimik,telaffuz ve tonlama kullanamadığımız için yazdığımız mesajları karşıdaki kişi okuyunca farklı anlaşılabiliyor ve bu da çok büyük yanlış anlaşılmalara dolayısıyla tartışmalara yol açabiliyor. Öyle bir durum var ki şuanda mesajlaşırken "emoji" kullanmamak "trip atmak" gibi bir algı oluşturuyor karşıdaki insana ve gülmediğimiz halde yanlış anlaşılmamak için gülümseyen emojiler atmak zorunda kalıyoruz. Kullandığımız bu emojiler bir nevi mimik hareketlerimiz yerine geçiyor. Hayatımızı böyle bir düzene oturtmuş durumdayız ve o kadar monoton bir şekilde yaşıyoruz ki yaptıklarımızın farkına bile varamıyoruz artık.
* Ayrıca bu durumun yanısıra şu noktaya değinmek istiyorum; kullandığımız mesajlaşma dilinde doğal olarak yazı dilinden farklı olarak kısaltmalar,harf düşürmeler,kelime değiştirmeler oluyor. Bu gibi şeylerin olması çok normal fakat biz bu değişimleri yazı dilimize de ister istemez aktarıyor ve dilimizden tamamıyla kopmaya başlıyoruz.
Peki sosyal hayatımızdaki iletişim problemleri neler?
Çevremizdeki insanlarla iletişim kurarken en çok dikkat etmemiz gereken şeylerden biri iyi bir dinleyici olmak. Çünkü bizim karşıdaki insana gösterdiğimiz sabır ve dinleyiciliğimiz bize yol,su,elektrik olarak geri dönecek dolayısıyla sosyal çevremiz ona göre bir şekil alacak. Bir kişiyi konuşurken dinlememek,dinliyormuş gibi yapmak ya da dinlediğimiz halde başka bir şeyle ilgilenmek gibi yapılacak hatalar karşıdaki kişiyle olan ilişkimiz çok büyük ölçüde etkiler.
Aynı zamanda bir toplulukta veya bir kişiyle sohbet ederken yüzünüzün ifadesi,mimikleriniz ve tepkileriniz ortamın enerjisini büyük ölçüde etkiler. Mümkün olduğunca çok keskin ve inişli çıkışlı tepkiler vermemeye çalışınız çünkü ortamın enerjisini bir düşürüp bir çıkarmak sohbet içerisinde çok istenmeyen bir şeydir. :) Ortam enerjisinin minimum bir seviyesi olmalıdır bu enerjiyi çıkarmalı ve dengede tutmalısınız bu sayede herkes iletişimden,bir şeyler paylaşmaktan keyif alır.
*Bu enerjiden kastımı lütfen ego olarak algılamayın. Ego kesinlikle hoş karşılanmayan bir şeydir, egonuzun olması problem değil ama tadında bırakmak lazım. Herkes kendine güvenen bir insanla iletişim kurmak ister ama bu güvenin fazlası zararlı. :)
İletişim problemleri bizi ruhsal ve mental olarak etkiler mi?
Kesinlikle. Çevremizle olan iletişim kopukluğumz ve sorunlarımız bizi hem ruhsal anlamda çöküşe uğratır hem de mental anlamda.Sürekli olarak tek kalma isteği,odaya kapanma,insanlarla görüşmek istememe,kendini beğenmeme hatta kendinden nefret etmeye kadar büyük problemlere yol açabilir. Depresif ruh halinden çıkamayıp sürekli stresli ve endişeli bir yaşam içine hapsolabilirsiniz. Basit bir problem gibi görünebilir ama psikolojik olarak bir çok sorunun temel kaynağı olabilecek bir sorundur.
Çok fazla uzun yazıp sıkmak ve konuyu saptırmak istemiyorum umarım faydalı bir yazı olur. :)
*Hayat, kendimizi bazı şeylere hapsetmeye değmeyecek kadar değerli,somurtmayacak,stresli,endişeli yaşamayacak kadar kısadır. Ne olursa olsun hayatınızdan keyif almaya çalışın. Krizleri fırsatlara çevirmenin yollarını bulmaya çalışın ve ne olursa olsun heeep gülümseyin ! :)