Kısa bir süre önce okuduğum en derin hikayelerden birini okudum. Her depresyon döneminde açıp okumayı da düşünüyorum. Tam olarak nasıl anlatabilirim bu eseri bilmiyorum ama yine de deneyeceğim. Hala ciddi anlamda etkisindeyim. Merak etmeyin spoiler vermeyeceğim. Versem de çok küçük spoilerler olacak
Çizgi romanın ilk sayfalarında baş karakterimiz Bras de Oliva Domingos, orta yaşlarında karşılıyor bizi ve bize hayatı hakkında küçük anekdotlar anlatmaya başlıyor. Kahramanımız bir gazetede ölüm ilanları yazıyor ve hayali de daha başarılı bir yazar olmak. Hayat hikayesini anlatırken bir anda ilk hikayemiz bitiyor ve siz "Ne oluyor?"u sorgularken ikinci hikaye, Bras de Oliva Domingos'un 21 yaşıyla başlıyor.
O hikaye bittiğinde bu sefer kahramanımızın farklı bir yaşını görüyoruz. Ve kitap bu şekilde Bras de Oliva Domingos'un hayatından kesitlerle devam ediyor. Kitabı bitirdiğinizde ise zihninizde o güzel hayatın tadı kalıyor. Öyle parçalara bölünüyorsunuz ki hayatınızdaki bütün başlangıçlar, bitişler, küçük detaylar aklınıza hücum ediyor. En son aynı hisse, Richard Linklater'in Boyhood filmini izlediğimde kapımıştım ki bu eserde de muhteşem bir baba oğul ilişkisi var.
“Hayatınızın gerçekten başladığı gün hangisiydi? Hayatınız, 21 yaşında, hayalinizdeki kızla tanıştığınızda mı başladı, yoksa 11 yaşındaki ilk öpücükle mi? Çocuğunuzun doğumuyla mı, yoksa ilk gençlik yıllarınızda hayatınızı nasıl yaşayacağınıza karar verdiğiniz anda mı?”
Hayat gerçekten küçük anlar üzerinde dönüyor. (Didem Madak'tan alıntı yapmadan geçemeyeceğim. "keşke birkaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım") Güngezgini de o ipek mendillere sarıp sakladığımız anlar ile ilgili sarsıcı farkındalıklar yaşatıyor. Süper kahramansız, süper kötüsüz, süper güçsüz bir hikaye ile belki de hayatınızdaki gerçek kahramanlara sarılacaksınız.
Şu anda ne yapacaksın? Bir kitap mı okuyacaksın? Dışarı çıkıp farklı insanlarla mı tanışacaksın? Artık o kişiyle konuşmaya karar mı vereceksin? Sorununu sürekli entelektüelize edip şu olduktan sonra çözüm üretmeye başlarım bahanelerini bırakacak mısın? "Ne anlatıyor lan bu değişik?" diye söylenip tarayıcının sekmesini mi kapatacaksın? Hepsinin size düşündüğünüzden çok daha büyük geri dönüşleri olacak.
Başlamanın da, bitirmenin de onlarca yolu var. Sen hangisini seçeceksin? Adım Bras de Oliva Domingos. Ben bir rüyacıyım ve rüyalarım bana aslında kim olduğumu hatırlatıyor.