Bu dramatik film uzun zamandır hayran kaldığım ender filmlerden. Barry Jenkins'in "Moonlight" adlı eserinden olduğu gibi uyarlanmıştır. Bence en önemli Amerikan filmlerinden biri olan "Ay ışığı" karakterleri esere lirik ve derin bir biçimde yerleştirilmiş. Bu sayede nefes kesen bir film haline dönüşmüş. Kimlik, cinsellik, aile ve hepsinden önemlisi erkeklik konusunda evrensel temalarla uğraşıp kendini hissettiren karakterler üzerinden tamamen durağan kalmış bu film nadir yapımlarından biridir. Ve yine de vaaz verici hali ve manevi olana karşı koyamaması olmazsa olmaz. Filmde, derin, karmaşık temaların karakterleri yansıtılıyor. Filmin içinde ki her performans, her çekim seçimi, her müzik parçası, her yaşanış ayarı kaçırmayan ve yanlış bir adım atmayan ender filmlerden birisi. Özellikle bazı sahneler vurucu olduğu kadar belki de yılın en iyi tek sahnesi için aday bile olabilecek derecede mükemmeller.
Ay ışığı’nın kahramanı, Amerika'daki genç Afrikalı-Amerikalı erkeklerin çelişkili ve sancılı erkeklik özelliklerini olduğu gibi yansıtıyor. Film, "Küçük", "Chiron" ve "Siyah" olmak üzere üç kısma bölünmüş. Bu üç ad çocukluğundan ergenliğe, yetişkinliğe kadar takip ettiğimiz aynı kişiyi ifade ediyor. O bir oğlan ve daha sonra dünyadaki yerini anlamakta güçlük çeken bir adam. Aynı zamanda üç ayrı, olağanüstü aktör tarafından oynanan karakterle hayat buluyor.Böyle antlınca ben aklınıza hemenChildhood (Çocukluk) gelmiş olabilir bazı açılarda benzese dahi kesinlikle tamamen aynı değil. Hele bahsedilen konunun daha Afro-Amerikalı bir özne olduğu gerçeğini göz ardı etmezsek işte o vakit işler daha ilginç bir hal alıyor.
Belki de sırf bu yüzden ben çocukluk filmine garip bir nem kapmış olmama rağmen “Ay ışığı’nı” izlerken adeta büyülendim. Filmin akışkanlığı ve sekanslar arasında ki geçişler hele bir de oyunculuklar eklendiğinde elbette ki biraz farklı bir yolla olsa bile Oscar’ı almış olmasına hiç şaşırmadım.
