''Daha iyisini görmedim''dedikleri zaman içimden güler acaba derdim hep.Bu cümleyi ancak muhteşem bir insan ya da muhteşem bir eserle karşılaştığımız zaman söyleriz .. Peki ya ''daha kötüsünü görmedim'' diyen?! ona ise ''Dur daha ne gördün ? ''. Ufkumuz tecrübelerlerimizle sınırlı değil mi, kurallar- yargılar oluştururken de ufkumuza göre belirleriz. O zaman ne yapmak lazım ? Doğru yargılara varmak için ufkumuzu genişletmemiz. Bunun için de tecrübeleri çoğaltmamız gerekiyor. Bunun altın kuralını *mitchmconnell söylemiş: '' Ayağa kalkıp konuşacak cesareti olanın oturup dinleyecek kadar sabrı olmalı...'' Başkalarını dinlemeyi bilmek, öğrenmenin birinci kuralı. Gerçekten gelişmek,ilerlemek isteyenin gayesi 'SONSUZ BİLGİYE KAVUŞMAK' tır bence. Özetle; gördüğümüzden daha iyisi de var daha kötüsü de. Hepsi evrene şaşırılacak biçimde dağıtılmış. Öyle bir şey ki, iyiye ve kötüye çabuk alıştığımzı için farkındalığımız azalıyor.
