Sevgili Damla'ya Mektup

Herkese merhaba. 🙋‍♀️

Uzun zaman oldu görüşmeyeli, nasılsınız iyi misiniz? Bugün pek iyi değilim aslında. Geceden beri başım ağrıyor ama biraz zorlanarak da olsa yazmak istedim. Umarım anlatmak istediklerimi doğru ifade edebilirim. Zaten kısa bir yazı olacak, sembolik de olsa destek vermek istedim. (10 HP ile)
Çünkü bugün 19 Nisan yani Türk Hive Power Up günümüz.

Bugünlere gelebilmek için her bir arkadaşımız çokça emek verdi. Maddi manevi destek olanlar vardı. Güzel yazılarını kaleme alarak bizimle dertleştiler, hem sevincini paylaşıp hem de gezdiği yerleri ülkemizin dışındaki insanlara tanıttılar. Bu sayede onların bize olan bakış açıları biraz daha gelişti. Bisiklet yollarımızın olduğunun farkına vararak ülkemizi temsil etmesi için seçilen arkadaşımız da oldu burada.
Topluluğumuzun gelişmesi için etkileşimde bulunan ve bu sayede değerli küratörlerin bizlerin yazılarını fark etmelerini sağlayanlar da oldu. Henüz katılamasam da Discord'da her cuma akşamı yayın yapan arkadaşımız da.
Daha çok yazı gelsin diye etkinlikler, serüvenler düzenleyenler de. Soru-cevap etkinliklerinde hiç bilmediğimiz yönlerini bize açanlar da. Arkadaşlığını ve dostluğunu esirgemeyenler de. 🙏

Bunları daha fazla uzatıp sıkmak istemiyorum sizi, siz zaten biliyorsunuz hepsini ve her şeyi. Tek tek isim vermesem de onlar kendini biliyordur mutlaka. Hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum gönülden.
Fakat tek bir isim vermem gerekirse o da sevgili Hive account@damla olurdu.
Buraya geldiğimden beri aşina olduğum, arada kendine nefes almak için molalar veren ama sonunda yine bizi bırakmayan, desteğini esirgemeyen, her şartta ve durumda yapması gerekeni eksiksiz ve fazlasıyla yapan, fedakarlığının ve emeğinin karşılığını ödeyemeyeceğim, arkadaşlığının ve dostluğunun karşılığını da veremediğim Damla.. 🌼

13 gündür haber alamadım senden. Normalde bir gün göremeyince veya emoji bırakmadığını fark edince darlardım seni. Nasılsın?
Buradan uzaklaşmak iyi gelmiştir belki. Umarım uzun sürmez bu hâl. Seni kırdık, üzdük. İlk defa unuttum o günü. Üzülmeni istemezdim hiç, bunu biliyorsun. Keşke telafi etme imkânı olsaydı. Buruk bir Ramazan Bayramı'ydı, hep aklımdaydın. 🥹
Sonrasında olayların bu kadar çabuk gelişmesi, her şeyin aniden son bulması çok kötü oldu. Sabahlara kadar konuştuğumuz ve Trliste ile ilgili yaptıklarımız gözümün önünden geçti birer birer. Ona da birden bire elveda demek çok üzücüydü benim için. 😔

Bu çatı altındaki insanların yazdıklarını okumaktan ve yorum yapmaktan keyif alıyorum. Etkileşimde olmaktan da. Sen de öylesin biliyorum.
Bak sayende kabuğumu kırmaya başlamıştım. Sadece kitap-film ekseninde yazmıyordum. Diğer şeylerden de ufak ufak bahsetmeye niyetlenmiştim. Yürüyüşler yapıyordum, gördüğüm her şeyin fotoğrafını çekiyordum. Onları korkmadan paylaşıyordum hem de. Gittiğim yerlere başka gözle bakıyor, alışveriş yaparken veya yemek yaparken telefon elimde güzel kareler yakalamaya çalışıyordum.
Şimdiden anlatacak o kadar çok şey birikti ki. 🙇‍♀️
Daha gezi planlarından bahsetmedim. Bir arkadaşım, "Alanya'da bir otelde rezervasyon yaptırmak istediğini ve hep birlikte gitmenin güzel olacağını" söyledi. Dedim ki: 'Ben böyle bir otele gidersem oradan hiç çıkasım gelmez. Fakat ben Antalya'yı karış karış gezmek, sadece uyumak için bir yer tutmak istiyorum.'
Senin ve buradaki Antalyalı arkadaşların postlarında gösterdiği her yere gitmek istiyorum. Sizin adımlarınızla adımlamak, sizden birer iz bulmak ve gördüğünüz yerleri kendi gözlerimle de görmek istiyorum. ✨️

Tamamen dağılmamak için yeni bir yerde toplandık yine. Herkesin kendi kanatlarıyla uçmaya çalıştığı, güzel ve hayırlı bir yer olsun.

Herkes seni sordu özelden. Hatta Damla ismini verdiğin tavşanın, Güneş ile kendi aralarında konuştuklarını gördüm. Yanlarına gittiğimde, senin ne zaman geleceğine dair bir şeyler fısıldadıklarını duyar gibi oldum ama sustular.
Geri döndüğünde, umarım zaman hiç akmamış gibi kaldığı yerden devam eder. Belki bir mucize olur. Gerçek dostların yaşadığı gibi bir mucize.
Özledim seni..

"Bazen uzaklaşmak iyidir, güzeldir, gereklidir ancak eninde sonunda hasret bitmek zorunda." (senin sözündü)

Umudumu yitirmiyorum. Umarım bu nefes aldığın mola kısa sürer ve yeniden buluşuruz burada. Bu sefer sırtında yük olmadan, dert-tasa olmadan, sadece mutlu olduğun, bizimle paylaşmak istediğin anları ve anıları yazmanı diliyorum.
Ne zaman dönmek istersen, kendini iyi hissedersen burada seni bekliyor olacağım Damla. 🌸
Seni Seviyorum.