Bir çocuğu dünyaya getirmek iki yetişkin insanın alacağı en ciddi kararlardan biridir. Çünkü, bu karardan sonra artık anne ve babanın yaşantısı bir daha aynı olmayacaktır.
Çocuk doğduktan sonra, anne baba çocuğun gelişim süreci içinde yeni yeni rolleri öğrenecek ve uygulayacaktır. Çocuğun nitelikli bir birey olması anne babanın bu sürece uyum sağlaması, öğrenme kapasiteleri ve öğrendiklerini uygulama becerisine bağlıdır. Sürecin sonunda çocuk ya fizyolojik ve psikolojik olarak sağlıklı, dengeli kendine yetebilen bir birey olacaktır.
Ancak bazı anne babalar bu rollerin gereklerini yerine getirmekten kaçınırlar. Bunun için bahaneleri her zaman vardır. Vakitleri yoktur. İşleri yoğundur. Bu tür anne babalar, çocukların eğitimini öğretmen ve okula bırakırlar. Oysa çocuğun eğitiminden en çok sorumlu olması gerekenler anne babalardır. Eğitimin temelleri daha okulöncesi dönemde evde anne baba tarafından oluşturulur.
Çocuklarının eğitimlerinde önemli role sahip anne babaların çocukları, çocuklarının eğitimini okul ve öğretmenlerin vekaletine bırakan anne babaların çocuklarına oranla çok daha başarılı olmaktadırlar.
Aynı şekilde toplumca benimsenmiş kurallara uygun davranma eğilimi, vekaleten ana babaların çocuklarında daha düşüktür. Okuldan kaçma, düşük okul başarısı, zararlı alışkanlıklara tutulma oranları vekaleten ana babaların çocuklarında gözle görülür oranda yüksektir.
Anne babalar çocukların gelişim sürecinde lazım olacak temel becerileri kazanmalı ve bunları yeri geldikçe çocuklarını yetiştirmek için kullanmalıdır. Bu beceriler sağlık bilgisinden eğitim bilimlerine, dini bilimlerden spor bilimlerine gibi çok farklı disiplinlerde olabilir.
Çocuğunuzu yetiştirirken kontrol her zaman siz de olmalıdır. Kimseye vekalet vermeyin. Malum "yarım doktor candan, yarım hoca dinden eder"miş.