Bugün sizlerle ne paylaşmam gerektiğini düşünürken bu fotoğraf ile karşılaştım.
Fotoğraflar insanlara çok fazla şeyler anlatabilir.Tek bir kareye binlerce kelime yazsan yine de her insana hissettirdiği duyguyu anlatamazsın.Düşünürsün seninle aynı duyguları paylaşan bir başka birileri var mı diye. Ancak yoktur. Sanat galerilerinde bile eğer insanların sanatçı ile aynı duyguları paylaşmasını isterse sanatçı resmin ya da fotoğrafın ismini yazar hatta tam duyguyu yakalamak isterse açıklama yazar.İşte onu okuduktan sonra dersiniz evet ya bu fotoğraf işte bundan bahsediyor diye. Başka bir yönden düşünürsek örneğin ismi yok açıklama yok sizce aynı duyguları paylaşabilir mi insanlar ? Tabi ki hayır. Bu sefer diğer bir etken olan insanların duygusal durumu etkin olacaktır. Sinirli bir şekilde üzgün bir şekilde gittiğimde bana duygusal seviyemin oranına göre o fotoğraf bana yalnızlığı özlemi belki de ölümü hatırlatacak ise güzel duygular ile sevgi dolu gidip baktığımda o fotoğrafa sevgi güzel hazırlanmış bir kadraj vs. birçok güzel duyguyu anlatacaktır.
Bizim hayatlarımız da birer fotoğraf karesi değil mi?
Mesela bizim hayatımıza gelip dışarıdan bakan biri ya ne kadar güzel hayatın var da diyebilir ya da ne kadar berbat bir hayatın var da diyebilir. Acaba bu bizim hayatımızın gerçekten güzel ya da berbat olduğundan mıdır? Bence bununla hiç bir alakası yok.
Çünkü hayatımıza gelip bakan bir insan acılı biri olabilir kızgın birisi olabilir ve o anda kendi dertlerinden kurtulmak istediği için , kendi yaşadıklarının ne kadar saçma olduğunu düşündüğü için sizin hayatınızı özenilecek güzel bir hayat olarak görür. Diğer bir yandan hayatında gayet mutlu olan umutlu olan birisi sizin üzgün olduğunuzu , yakarışlarınızı görüp gerçekten de allah sabır versin hayatın zormuş diyebilir. Demek istediğim şu yani kendimizi diğer insanların hayatlarına göre ya da gördüklerimize göre yargılayamayız.
Biz kendi hayatımızdan mesulüz.Biz , bizden bizi hayatında görmek isteyen insanlara cevap verebiliriz. Karışamayız başka bir şeye. Yargılama gücümüz yok. Bizimle güzel anlarını paylaşmak isteyen insanla mutlu olmalı onun güzel anlarını paylaşmalıyız. Veyahut gerçekten kendini kötü hisseden birinin yanında olup onun hayatının daha güzel olmasını sağlamalıyız.
Her insanı bir fotoğraf karesi olarak düşünün. Onların açıklama yapmaları duygularınızı değiştirmesin ya da kendi duygularınız ile yargılamayın. O fotoğraf karesini öyle kabullenin. Sizin fotoğraf karenizde olmasını istediğiniz diğer insanları iyi seçin.
Mutlu bir kare oluşturmak da iç karartıcı bir kare oluşturmakta başkalarının gözlerinde değil. Sizin oluşturduğunuz kadraj da. Yani sizin elinizde !
Hiç fotoğrafı çekmeden önce kadraj oluşturmadınız mı ?
Daha ne duruyorsun o zaman devam et !
En güzel fotoğraf seninki olsun.
ÇAĞRI