Söze nasıl başlasam bilemiyorum ama son zamanlar en çok aklıma takılan sorulardan birisi de insanların yeterince sevemedikleri ya da sevmekte neden zorlandıkları konusu.
İnsan neden sever başka birini.Ona duyduğu yakınlık nedendir ya da değer vermesinin amacı nedir. Hadi aileden olanları anlıyorsun biri annen biri baban kardeşin ya da her neyse onların senin yaşantın da sana kattıkları bir şeyler vardır ve nedensiz seversin.Peki ya gördüğünde içini ısıtan , daha görür görmez sevdiklerin veyahut zamanla kalbinizde sevgi kıvılcımları çaktıran o insanlar onları neden seversin.
Aşktan bahsetmiyorum beni yanlış anlamayın. Sevgiden bahsediyorum.Mesela bir erkek bir kadını gördüğünde neden sever ya da bir kadın bir erkeği gördüğünde sever neden değer verir hiç düşündünüz mü?
Ben naçizane kendim bir kaç fikir edindim bu konu hakkında düşünerek.İnsanlar kendi kafalarında kendi kalplerinde oluşturdukları insan profilini karşıdaki insanda görmeye başladımı , karşıdaki insan onun profiline uyum sağlamaya başladımı işte insan sevgi kelimesini keşfetmeye başlıyor.Örneğin bir kadının bakışları seni etkiliyorsa ve her seferinde baktığında seni etkiliyorsan “işte olması gereken “ diyorsun. Kadınlar erkekler üzerinde şöyle konuşmalı böyle davranmalı dedikleri şeyleri gördükçe evet böyle olmalı diyor. Gerçek anlamda sevgiyi arayan insanların yaptıkları en azından budur.
Aslında her şeyi bir kenara koydum diyorum ki “ sevmek her insanın altından kalkabileceği bir meziyet değildir”.Sevmek öyle karşımdaki kalbimdeki beynimdeki kalıba uysun diyemezsin. Sevgin karşındaki insana göre kalıp değiştirir , bazen yapmayacağım dediğin şeyleri yaparken kabul etmem dediğin şeyleri kabul ederken bulursun kendini. İşte bu sevginin değiştirme gücüdür.Evet sevginin güçleri vardır. Değiştirme gücü vardır , öğretme gücü vardır , sabır verme gücü vardır. Seni değiştirir , sana bilmediğin öyle şeyler öğretir ki ömrün boyunca bildiklerin bile onun öğretebilecekleri kadar değildir ve evet sabrettirme gücü vardır. Aklının alamayacağı senin gözünün gönlünün görmeye yetmeyeceği şeylere bir otobüs durağında beklediğin sabırla bekleme hazzı verir. Bilirsin o otobüs gelecek ve o duraktan daha ileri gideceksin.
Kısacası öyle basit değil sevmek. Aşk gibi üç günlük , şehvet gibi beş dakikalık ya da ihtiras gibi günah dolu değildir. Sevmek her şeyin başlangıcı ve her şeyin sonu olacaktır.
O yüzden sizde önce sevmeye değer verin.
Sevilmeye.
Sadece bir kadını ya da erkeği değil.
Birbirinizi de sevin.
Beni de sevin :)
ÇAĞRI