ameliyatın ertesi gününden merhaba. ben ameliyata karar sürecinde içimi yeterince rahatlatan hiç birşey okumadım, bir tek şule karaok isimli bir youtuber videosunu çekmiş ve anlatmış. o biraz rahatlattı, ama onda da istediğim detayı bulamadım. çünkü ben hangi prosedürden geçeceksem detaylı bir şekilde ne olacağını bilmek istiyorum, yoksa korkudan içim içimi yiyor. herşeyini bilince rahatlıyorum ben. benim gibi olanlara destek olsun diye her detayını yazıyorum. bu tarz şeylerden içi kıyır kıyır olanlar varsa okumasın. #542046 numaralı entry'mi editleyeceğim demiştim, ama editlersem oldukça uzun olacağını fark ettim, ondan ayrıca bir girdi yazmaya karar verdim. üst kat da bizim yani. kvjdjd bu kadar goygoy yettiyse başlıyorum.
ameliyat günü gayet standart duşumu aldım, sigaramı içtim. bize hastaneye gelmemizi söyledikleri saatten yaklaşık 40 dakika önce evden çıktık. gidip hastanede beklemektense evde olmak sakinleştiriyordu çünkü. neyse hastaneye vardık, işlemler yapıldı. o gün ameliyat olacak kişiler ve yanlarında birer refakatçileriyle birlikte bizi bir üst kata aldılar. ameliyat formları burada imzalandı ve burada bilgilendirildik ameliyat süreciyle ilgili. işte gözünün eşleşmesinin zaman alabileceği, esas netliğe 1 senede ulaşabileceği, ameliyatın riskleri vs. aynı zamanda sakinleştirici haplarımızı da burada verdiler. hapı içtikten yaklaşık yarım saat sonra ameliyathaneye çağırıldım, hem çok sakindim hem de altıma sıçıyordum korkudan, iki his de aynı anda aynı bünyede nasıl hayatta kalmayı başarıyor bilemiyorum şu an. gözlüğümü babama verdim, bir hemşire koluma girdi birlikte asansöre gittik. asansörde bana ameliyat önlüğü ve bone giydirildi, asansörden çıkınca da bir sandalyeye oturtuldum, ayakkabılarım çıkarıldı ve çoraplarımın üzerine galoş giydirildi. sonrasında ameliyathaneye alındım. anestezi uzmanı geldi, gözlerime anestezik damlalar damlattı, bıcır bıcır 40-50 yaşlarında bi abi. sonra göz çevremi tentürdiyotlu bir gazlı bezle iyice sildi ve kuruttu. bana ameliyatı anlattı birazcık, ameliyatın toplamı 5 dakika aslında, sadece flep kesildikten sonra lazer için bekletiyoruz biraz dedi. neden bekletiyorlar onu falan soramadım heyecandan aklıma gelmedi. neyse beni içeri aldılar, yatağa yattım, anestezi uzmanı olan abi geldi yanıma, ya biriniz elimi tutar mısınız dedim, elimi tuttu hemen. tamam abicim, bişey yok kızım içini ferah tut falan dedi hep. neyse gözünüze bu otomatik portakal filmiyle özdeşleşen göz kapaklarını birbirinden ayırıcı zımbırtıdan takıyorlar. sakin olup illa gözümü kapatıcam diye çabalamazsanız, rahatsızlık veren birşey değil, onu söyliyeyim. ondan sonra sizden yukarı bakmanız isteniyor.
burası en çok korktuğum kısımdı çünkü burda gözünüzün üstünden ince bir flep kesiliyor. ben de baya bıçak jilet görücem sanıyorum. hiç öyle birşey yok. karşıda bir sürü yıldız görüyormuşsunuz gibi bir ışık geliyor gözünüze, başka da hiç birşey görmüyorsunuz o esnada. gözünüzün üstünde hissettiğiniz baskı da gözlerinizi kapatıp 2-3 parmağınızı göz kapağınızın üstüne bastırmadan koyduğunuzdaki baskıdan farklı değil. insanlar öyle bir anlatıyorlar ki, ameliyatın hikayesi, ameliyatın kendisinden korkunç geliyor. doktor birden tamam diğer göze geçiyoruz dedi. ne bitti noldu dedim, o arada bi gözün flep'i kesilmiş. yanı öyle gözümün önünden jilet geçti bıçak geçti durumu yok. işıklı yıldızlı falan bişeyler görürken kesilmiş oluyor. diğer gözde de aynı şekilde yapıldı. iki gözün de kesilmesi yaklaşık 2-3 dakika falan sürdü. gözlerimi kapatmamı ve beklememi söylediler. ben de içimden şarkı söylemeye başladım çünkü orda kurbanlık koyun gibi gözlerim kesik halde yatarak beklemek stres yarattı biraz. 2 we are the champions, 1 de bohemian rhapsody sonrasında beni o yataktan kaldırıp, lazer yatağına aldılar. burda göze o göz kapağını ayıran zımbırtı takıldı tekrar. doktor muhtemelen o sırada kornea'yı kaldırdı çünkü hafif bi gıdıklandı gözüm. sonra gözümün önünden beyaz beyaz silgeç gibi şeyler geçti, youtube'daki ameliyat videoları sağolsun anladım ki göz yüzeyini temizliyorlar. neyse yukarı bak dediler. kenarlarda kırmızı, ortada da yeşil bir ışık var. yeşil ışıktan gözünü ayırma dediler. baktım bende öyle. 20 saniye kaldı, 15 kaldı falan diye bilgi verdiler. yani lazer diyorlar da arkadaşlar, lazer epilasyon yaptırdım ya, türk kafası, acı bekliyorum ben ama sadece ışık var karşıda. allah allah diyorum niye geri sayıyor bunlar, geri sayımdan sonra mı başlıysak lazer acaba derken bir göz tamam temizliyoruz şimdi dediler bişeyler sıktılar gözüme. ben şok. lazer oymuş yani ışığa bakıyorsun öyle. acı macı hiç yok. sonra çok hafifçe yakan bir damla sıkıp tekrar o beyaz sünger gibi şeyle temizlediler göz yüzeyini ve kornea'yı geri kapattılar. doktor sonra bi büyüteç gibi bişeyle bakıp, kornea yüzeyini düzeltti kırışık olmaması için. diğer göz de aynı şekilde yapıldı, belki toplam 4 yada 5 dakika sürdü 2 gözün lazer işlemlerinin bitmesi. yavaşça yataktan kaldırdılar beni, şimdi gözünü çok yavaş aç kapa dediler, açtım kapadım. tamam çok güzel istirahat etsin hasta odasına alalım dediler. etrafıma falan bakıyorum doğal olarak. arkadaşlar, benim görüntü 240p'den sen çık 4k çözünürlüğe. aklımı çıldırıcaktım. herşeyi okuyabiliyorum falan deliricem ya yok artık diye diye indim asansörden. refakatçi katında babam bekliyordu, annem de aşağıda kafeteryada. "annemi ara kızın görmeye başladı de" diye çığlık attım resmen.
sonra bana koruyucu gözlük ve 2 tane damla verildi. yarım saat falan hasta odasındaki yatakta gözlerim kapalı yattım. ağrıların maksimum 4 saat sürecek dediler. eve dönerken ağrılar, batmalar ve yanmalar başladı. eve gelir gelmez yatağıma gittim, bir tane cataflam ve bol miktarda peçete aldım yanıma. gözlerim kapalıyken, sanki gözümün içinde soğan doğranmış gibi bir yanma. açtığım anda yaşlar akıyor falan. neyse dedim, hayırlısı. ameliyat en nihayetinde, kısa da uzun da sürse vücuda müdehale ediliyor, ağrı çok normal. akşam 8:30'da, ameliyattan çıktıktan tam 3,5 saat sonra hiç ağrım yoktu. iki gözümle de gayet rahat görebiliyordum, işıklar zaten genelde loştur bizim evde, o yüzden öyle çok rahatsız olmadım. çok zorlamamak için açtım harry potter'ın 4. kitabını youtube'dan, uyuyana kadar onu dinledim 3-4 saat. bu sabah kalktığımda gözlerime bayağı bir kan oturmuştu, ama görebiliyordum ya, umrumda bile olmadı açıkçası. zaten tuhaf şeyleri severim evin içinde elimi kolumu öne uzatıp "braiiiiins" diye bağıra bağıra zombi taklidi yapıyorum, annemin sinirleri laçka oldu. jgkfmgkm. neyse 2-3 haftaya geçecek dediler o kanlı görüntü için. bugün kontrole gittim, arkadaşlar, en minnacık harfleri bile okudum. annemin okuyamadıklarını da okudum ki annemin gözlerinde miyop yok. günde 4 kere damla damlatıyorum. 1 hafta sonra kontrolüm var. keşke daha önceden yaptırsaymışım, aşırı aşırısı mutluyum şu an.