Bu ritmi bozmak istemiyorum
Ses etmeyin bu sabah uyanmasa da olur şehir
Böyle halis yalnızlık
Bir daha kim bilir ne zaman gelir
Ses etmeyin
Bu ritmi bozmak istemiyorum
Ağacın yalnızlığını okşuyor rüzgâr
Rüzgârın nefesinde teselli buluyor ağaç
Akranı kalmamış kaç yıl oldu saymamış
Bu ömrü orman içre tek başına yaşamış
Artık yalnızlığından gün sayıyor ağaç
Ağacın yalnızlığını okşuyor rüzgâr
Bu ritmi tutturmak kolay iş değil
Dilimizi bilmeyen anlamaz bu makamdan
Sen kimin tedrisinden geçtin bilmiyorum
Yalnızlıklarımız uyuştu seninle ey ağaç
Özenle kaçınmak gerek çoğuldan
Bu ritmi tutturmak kolay iş değil
HÜSEYİN KARACA