Attığınız her adımın, ilerlediğiniz her aşamanın sizi daha geriye götürdüğünü fark ettiniz. İlerlediğiniz yol, daktilonuzdaki şaryonun sizi hapsettiği beyaz bir sayfadaki siyah parmaklıklardan ibaret. Önünüzde korkunç bir boşluk, arkanızda ise kovalayan harfler... Derken bir ışık...
Tebrikler, kabustan uyandınız,
başka bir kabusa...
Merhabalar, bugünkü incelememi, beni çok etkileyen, romansal bir bakış açısıyla örülmüş ve de çeşitli gerilim unsurlarıyla bezenmiş bir video oyunu olan, "Alan Wake" isimli şaheser üzerine yapmak istedim.
Öncelikle belirtmek isterim ki, bilgisayar oyunu hayranıyım. Farklı türlerde de birçok oyunu zevkle tamamladım. Ancak böylesine orijinal bir fikirle ortaya çıkmış ve de oldukça başarılı olmuş bir oyun, her gün karşımıza çıkmıyor ne yazık ki!
Oyuna başlarken:
Alan Wake, gerilim-korku romanı camiasında bestseller tahtına oturmuş oldukça başarılı bir yazardır. Fakat karakterimizin birtakım kabus sorunu bulunmaktadır. Gördüğü bu kabuslar normal bir insanın gördüklerinden biraz daha farklı, adeta sizi içine çeken cinsten olduğunu söyleyebilirim.
Karakterimizin Alice adında bir de eşi bulunmaktadır. Öyleki Alice'in de ilginç bir şekilde karanlık fobisi bulunmaktadır (tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş resmen). Hikayemiz, bu bitirim ikili üzerinden -ve de farklı yan karakterler aracılığıyla- aktarılmaktadır.
İki yıl boyunca daktilosuna elini sürememiş, yazmakta zorluk çeken Alan, eşiyle birlikte bir göl kasabasına tatile gitmeyi planlar. Yaptıkları turnelerden sonra sonra yola koyulan çift, vardıkları gibi kiraladıkları göl ortasındaki evlerine yerleşmeye başlarlar.
(Maceramız boyunca bunun gibi bolca manzara ile karşılaşacağız)
Akşamüzeridir. Alan, Alice'in onun ilhamının açılacağını düşünerek ona aldığı daktiloyu masasının üzerinde fark eder. Zaten işten yorulmuş ve de hiçbir şey ile uğraşmak istemeyen Alan ile eşi arasında şiddetli bir tartışma yaşanır. Sakinleşmek için dışarı adımını atar. Ardından yaman bir çığlık yükselir...
Evin elektrikleri kesilmiş ve Alice'in aklı başından gitmiştir. Bir hışımla Alice'in yanına koşan Alan, kiraladıkları evin üst katından aşağı doğru savrulmuş ve de gölün karanlık girdabından aşağı doğru çekilen Alice'i fark eder. Hiç düşünmeden ardına atlar. Her şey kararır...
Alan uyandığında bir araba kazasının içinde olduğunu fark eder. Bu duruma nasıl düştüğü, kazanın nasıl gerçekleştiği onun için bir merak konusudur. Aklında sadece Alice ve göl vardır. O an tek düşünebildiği oradan nasıl kurtulabileceği, başındaki yara ve de karanlık ormanın arkasındaki ışıkları yansıyan benzinliğe nasıl ulaşacağıdır.
Fakat bir şey fark eder. Bu olanlar ona bir yerden tanıdık gelir. Evet, kendi romanlarının sahneleridir bunlar. Ardından aklına başka bir soru takılır: "Neden hiçbir şey hatırlamıyorum?"
Oyunun hikayesinin gerçekten çok orijinal olduğunu düşünüyorum. Bunu yansıtmak için de bolca emek verildiğini hissettiriyor size zaten. Biraz da mekaniklere değinelim:
Oyunda en önemli silahınız, karanlığın hizmetkarlarına karşı kullanabileceğiniz, kötülüğü def edebileceğiniz, canınızın yongası, hayatınızı emanet ettiğiniz bir... el feneri. Evet, karanlık tarafından ele geçirilmiş ve de kabuslarınızdan beslenen düşmanlarınıza karşı, lanetlerini def etmek için el feneri kullanıyoruz. Bunun yanı sıra işaret fişekleri, flaş bombaları, ışık jeneratörleri gibi seçenekleriniz de mevcut. Elbette ışıkla zayıflayan düşmanınızı da size sunulan gerçek silahlarla varlıklarına son vermeniz beklenmekte. Şayet "karanlığa kurşun işlemiyor".
Oyunda yine araç kullanımı -bazı bölümlerde- mevcut. Bana göre en zevkli kısımlar buralar çünkü farlarınızla "ele geçirilmiş" avı ayrı bir zevk veriyor insana :)
Yapay zekaya değinecek olursak biraz ortalama kalmış, düşmanlarınız bazen çekiç ve kazmalarla size doğrudan hücum edebiliyor ve bu da gerçekten çok korkutucu olabiliyor! Ancak şahsi görüşüm, ele geçirilmiş olmanın aslında bunu gerektirdiği yönünde. Onun dışında oldukça dişli rakiplerinizin olacağının garantisini verebilirim!
Özellikle değinmek istediğim başka bir incelikten bahsetmek istiyorum: Radyolar! Oyunda belirli yerlere yerleştirilmiş bu ses çıkaran ilkel aygıtlar, sesin kaynağı ile içki içme isteği uyandırıyor resmen :) İncelememi buradan bir alıntısını paylaşarak noktalıyorum:
"...Aşk aslında onu nerede aradığınızdır. Ancak oldukça fazla yeri aramanız gerektiği de bir gerçek. Bahsetmek istediğim, dışarıda bir yerlerde sizin için özel biri var ve eğer ki o tek şansı kaçırırsanız o sonsuza kadar gidecek ve siz de sonsuza dek yarım kalmış olacaksınız. Bu sizce de iç karartıcı değil mi?..."
Bakalım siz bu depresif yazarımızı hikayesini bitirebilmesi için daktilosuna ulaştırabilecek misiniz :)
Teşekkür ederim.
Kaynaklar:
-fotoğraflar için:
http://wtnerd.blogspot.com.tr/2012/06/alan-wake-und-nur-2-jahre-zu-spayt.html
https://www.technobuffalo.com/2013/05/31/alan-wake-franchise-just-4-on-steam-this-weekend/
https://kotaku.com/alan-wake-is-disappearing-from-steam-and-xbox-live-beca-1795160432
-oyunun resmi sitesi:
http://www.alanwake.com/
-radyodaki alıntı:
