Değerli platform eşrafı,
Bugün sinirlerim ciddi anlamda zıpladı. Bilmiyorum denk geliyor musunuz -ki rastlamamak mümkün değil gibi bir şey- özellikle son zamanlarda hayvanlara uygulanan şiddet, katliam vs inanılmaz oranda arttı. Böylesi bir vahşeti bir insan kendine nasıl yakıştırabilir? Ne oldu da bu insanlar bu hale geldi? Çocukken nasıl travmalar geçirdi bu mahluklar?
Hayvanları öldürmeleri, onlara işkence etmeleri yetmezmiş gibi bir de kameraya çekip sosyal medya mecralarında paylaşmaya başladılar. Kımıl zararlısı neyi teşhir ettiğinin bile farkında değil. Ama normal değil mi? Adamın (adam dediğime bakmayın, lafın gelişi) hiçbir vasfı yok, hayatta (kendisine veya başkalarına) faydalı bir şeyler yapmak için hiç çabalamamış, başarılı insanlara gıpta etmiş ama aynaya bile bakmadan eleştirmekten geri durmamış. Hayatında onu kazanmaya, topluma kazandırmaya çalışan herkese resti çekmiş. Başka ne beklenebilir ki? Tabii ki cemiyet mikrobu olacak! Canlı katletmeyi normal görecek elbette.
Eğitimi reddetmiş, ötekileştirilmeyi başta umursamamış ama yıllar sonra bir baltaya sap olunca dikkat çekme kaygısıyla yanıp tutuşan mahluk hareketi bu. "Ulan madem ki vasıfsız elemanım, gidip enteresan bi şeyler kaydedeyim de belki ilgi görür." mantığının hasıl olduğu hastalıklı insan düşüncesinin ürünü bu.
Ne demektir bir köpeği öldürene kadar arabanın arkasında sürüklemek! Kediyi çamaşır makinesine atmak nedir? Köpeği boynundan ağaca asmak hangi ruh halinin sonucudur?
İnsan insandan çok şey beklemez. Her şeyi bilmek zorunda da değiliz, insan olmayı bilelim yeter!