Ankara’da seğmenler parkını bilmeyen yoktur. Bu park özellikle yaz günlerinde dolar taşar çekirdek (İzmirliler için çiğdem) yiyenler, bira içenler, soğuk içecekleri veya oradan geçen mısırcısıyla ve Ankara manzarası ile gayet hoş bir mekandır. Geçenlerde arkadaşlarla seğmenler parkına kadar yürüdük o semtte oturduğumuz için aşinalığımız var gelen tiplere, çimenlerin üzerine yayılmış dinleniyorduk ki şöyle bir kafamı kaldırdım ve etrafıma baktım. Birkaç gurup konuşuyor onların içerisinde de mahcup bir şekilde başları öne eğik insanlar var. Sonra düşündüm telefonu cebime koymalıyım. 4 kişi gitmiştik parka yanlarından kalkıp yürüdüm. Biraz daha kalabalığın içine karıştım. Sigarasını içen, telefondan açtığı müziği dinlerken yine telefonunun ekranına dalıp giden gençleri gördüm. Tabi ben de onlardan biriydim ve az önce yaptığımı fark etmiştim.

Biz Eskiden Ne Yapıyorduk?

Cep telefonları çıkmadan önce ne yapıyorduk? Hadi o kadar eskiye gitmeyelim. Facebook kurulmadan önce ne yapıyorduk? Peki Youtube? Ya İnstagram? İnstagram kurulmadan önce Twitter yada Facebook’ta vakit geçiriyorduk peki daha öncesinde 3310’da yılan mı oynuyorduk? Dışarıya çıkmıyor muyduk? Nerelere gidiyorduk? Kimse hatırlamıyor öğle değil mi? Aslında akıllı telefonların yadsınamaz bir faydası var. Bu faydalar saymakla bitirilemez ancak, sosyal hayatı olumsuz olarak etkilediği de tartışılmaz. Eskiden bir pikniğe gidildiğinde fotoğraf çekme faslı olurdu ve fotoğraf makinası ile çekilen birkaç kare dışında fotoğraf çekilmezdi. Şimdi ise mangal nasıl yakılır videolarından tutun da ip atlıyoruz fotoğraflarına kadar anlık fotoğraflar çekip paylaşıyoruz.

İnternet paketimiz bittiğinde fatura üzerine ek paketler alıp sosyal yaşantıdan kopamıyoruz. Hastanelerde bile bağımlılık birimleri oluşturulmaya başlandı. Peki bunlardan kurtulmak için ne yapabiliriz? Paylaşımları bir iş olarak görebiliriz ve bu paylaşımları kurumsal bir sayfaya dönüştürüp para kazanabiliriz. En kötü bizi sosyal medyadan bıktırır ve daha az sosyal medyaya girmeye başlarız. Bir çoğumuz eskiden sosyalleşmek için bir araya gelirdik. Kadınlar gün düzenler, erkekler kıraathanede buluşurlardı.

Çocuklar internet cafe veya atari salonlarında oyun oynar ne olursa olsun bir şişe meşrubat ve üç beş plastik bardakla saatlerce sohbet edebilirlerdi. Üniversite tercihleri mahalledeki caminin önünde veya boş arsada tartışılırdı ancak kimse sohbetten kopmazdı kopan şey yerdeki ot parçaları yada meşrubat kutusunun ambalajı olurdu. Eskiden yapılan organizasyonlarınızı tekrarlamak için telefonların yasaklandığı evdeki modeminizin fişinin çekildiği birkaç günü veya imkansızsa birkaç saati öneriyorum. Bu durumda televizyondan da uzaklaşabilir bu tarz girişimleri denediğinizde çevrenizde ne kadar çok paylaşımlar yaptığınızın farkına varacaksınız.

Eskiden insanlar birbiriyle yüz yüze sohbet ederken bugün farklı odalara bile mesaj gönderiyoruz. Sabah kardeşimizin telefonuna çağrı bırakarak uyandırıyor, bir çoğumuz aynı evde yaşadığımız aile bireylerimizin yüzünü dahi göremiyoruz. Adına siz ne derseniz deyin bu Pazar gününü ailenizle veya arkadaşlarınızla sosyal medya olmadan fotoğraf çekmeden, teknolojiden uzak yaşamaya çalışın. Kafanızı toparlayın ve biraz olsun keşmekeş yoğun günlük yaşayışın biraz dışına çıkın. Eski şarkılar dinleyin. Eski dediysek çok da eskilere gitmenize gerek yok ne türde müzik seviyorsanız 2004 2005 yıllarına ait bir albümü açıp dinleyin yalnız teknolojiyi yalnızca o kadar kullanın. Bir albüm bitince tek tek müzikleri değiştirmek zorunda kalmamak için başka bir albüme geçin. Bakalım ne kadar yoğun zaman geçirebiliyorsunuz. Yaşadıklarınızı yazımın altına yorum atabilirsiniz. Herkese sosyal günler dilerim…