12 temmuz günü idi. Üniversite sınavı bitmişti. Tabi onceki ayalarda sürekli ders çalıştığımız için boşta durmaya alışamamıştık. Ahmetin aklına fikir geldi.
-Beyler ! Şehir merkezine 20 km uzaklıkta bulunan bir verem hastanesi varmış. Annemle teyzem konuşurken duymuştum. Bence bakmaya gidelim hem bizim için değişiklik olur.
Tabi ilk başta kulağa güzel bir fikir gibi geldi ama sonu hiç te güzel olmayacaktı. Herkesin kafasına yattı ve 15 temmuz günü sabahı yola çıktık . Ahmet arabayı sürerken bizde eksik varmı diye kontrol ediyoruz. Ahmet yanına tabanca almış.
- Ahmet tabancaya ne gerek vardı ?!
-Ne olur ne olmaz diye aldım yanıma
Neyse 4 saat yolculuk yaptık ve en sonunda vardık. Hastaneyi görünce hafif korkmaya başladık. Her neyse ekipmanlarimizi hazırladık ( el feneri ,su vb.) ve girmeye başladık. Hastanenin etrafında yıkık dökük binalar vardı. Etrafta kuş uçmuyor. Neyse ki hastanenin önüne kadar geldik. Kapıyı iteledik birden kapı arkaya doğru düştü. Birisi besmele çekiyor , birisi bildiği birkaç sure yi okuyor , birisi küfür ediyor. Neyse girdik içeri . Su molası vermek için bir odaya girdik . En fazla 1 saat durduğumuzu zannediyordum ama hava kararmış . Geri eve gitsek daha tehlikeli olur diye geceyi burda geçirelim dedik. Hastanenin 1.katına çıktık. Duvarlarda kırmızı renkte yazılar ve el izleri vardı. İlerlemeye devam ettik. İkinci Kata çıktık odaları teker teker geziyoruz en dip odaya geldik . Mehmet kendinden emin bir şekilde içeriye doğru girdi tabi bizde arkasında girdik . Işığı tutmamızla altımıza işememiz bir oldu. Kara çarşaflı bı cisim bize doğru koşmaya başladı . Herkes kapıya doğru koşmaya başladı. Neyse ki arabanın yanına kadar geldik. Sonradan Ahmet'in olmadığını farkettim. Hastaneden birkaç el ateş sesi geldi . Biz bağrımaya başladık " Ahmet !! Ahmet !! " . Ses seda yok. Daha sonra Mehmet'in yere düştüğünü gördüm tam arkama donecektim bayilmisim . Sonra kendimi bir odada buldum .......