(1)Scratch the itch
အပိုင္း ( ၁ )
ကမာၻေျမႀကီးအားတစ္ခုခု ျပန္လည္ေပးဆပ္ျခင္း
( ၁ )
ယားယံမႈကို ကုတ္ျခစ္ေပးျခင္း။
စြန္႕ဦးတီထြင္ လုပ္ငန္းရွင္လည္းျဖစ္ mental floss မဂၢဇင္းကို ပူးတြဲတည္ေထာင္သူလည္း ျဖစ္သည့္ Mangesh Hattikudur အတြက္မူ အိႏၵိယသို႕ ခရီးတစ္ေခါက္ ေရာက္ရွိခဲ့မႈသည္ ေမွ်ာ္လင့္မထားေသာ အရာတစ္ခုကို ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရသည္။ မိမိ၏ ကမာၻႀကီးကို ျပန္လည္ေပးဆပ္ရန္ ေတြးဆနည္းသစ္တစ္ခု သိရွိလာခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။
Mangesh Hattikudur ေရးသားသည္။
Mangesh Hattikudur သည္ ထူးခၽြန္ဆုရမဂၢဇင္း တစ္ေစာင္ျဖစ္ေသာ mental floss ကို ပူးတြဲတည္ေထာင္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ သူ၏ ေဆာင္းပါးမ်ားကို Newsweek ၊India Today ၊ CNN.com ၊ Washington Post ၊ Entertainment Weekly စာေစာင္တို႕တြင္ ေဖၚျပခဲ့ရသည္။ သူသည္ Inc မဂၢဇင္းမွ ေဖၚျပေသာ အသက္ (၃၀) ေအာက္ အေမရိကန္ စြန္႕ဦးတီထြင္ လုပ္ငန္းရွင္ အေယာက္ (၃၀) စာရင္းတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ မဂၢဇင္းတြင္ သူ ပါ၀င္ေရးသားေသာ ေဆာင္းပါးမ်ား အျပင္ Hattikudur သည္ mental floss အား စာအုပ္ (၇) အုပ္ ထုတ္ေ၀ ႏုိင္ေစခဲ့ၿပီး Law School in a Box ဟူသည့္ ကတ္ထူျပားျဖင့္ ကစားရေသာ ဂိမ္းကို တီထြင္ေပးခဲ့သည္။ သူသည္ ယၡဳလက္ရွိ အခ်ိန္တြင္ ကုပၼဏီ အမွတ္တံဆိပ္ အတြက္ mental floss.com website ကို တည္းျဖတ္ေပးလွ်က္ သူ၏ အခ်ိန္အမ်ားစုကို အသုံးခ်လွ်က္ ရွိသည္။
အတိတ္
ကၽြႏု္ပ္ (၃) တန္းအရြယ္ ရွိစဥ္အခ်ိန္က ကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ အိႏိၵယႏိုင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သိရန္ရွိသမွ် အားလုံးကို သိၿပီးခဲ့ၾကသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႕ ကစားကြင္းတြင္ ဤအေၾကာင္းမ်ားကို သူတို႕ ေျပာျပသည္။ သူတို႕အထဲမွ အမ်ားအျပားသည္ ၿပီးခဲ့ေသာ ေႏြရာသီအားလပ္ရက္ကို သူတို႕အိမ္ရွိ တီဗီြေရွ႕တြင္ထိုင္၍ ကုန္ဆုံးခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္ကို စိတ္ပ်က္ေစခဲ့သည္မွာ ၎ႏွစ္တြင္ Christian Children Fund အဖြဲ႕အစည္းႀကီးက ၎တို႕၏ အျဖဴ၊ အမဲ တီဗီြေၾကာ္ျငာကို ထုတ္လႊင့္ျပသခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္းေၾကာ္ျငာ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ေကာင္းပါသည္။ အေမရိကန္မ်ားအား ၎တို႕၏ ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာမႈမ်ားကို မွ်ေ၀ေပးရန္ တြန္းအားေပးျခင္း ျဖစ္သည္။ တစ္ေန႕လွ်င္ ေငြအေႂကြ အနည္းငယ္မွ်ျဖင့္ သင္သည္ အိႏိၵယ ကေလးငယ္မ်ား ၊ မိဘမဲ့ ကေလးမ်ား၏ ဘ၀မ်ားကို အသိသာႀကီး ေျပာင္းလဲ ေပးႏိုင္ေၾကာင္း မိန္းကေလးတစ္ဦးက ရုပ္သံတြင္ ရွင္းလင္းေျပာျပေနသည္။ သူတို႕အား အစားအေသာက္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းစာအုပ္မ်ား ၀ယ္ယူႏိုင္ရန္ လုံေလာက္ေသာ ေငြေပးႏိုင္မည္ဟု သူမက ေျပာသည္။ ဤသို႕ေသာ အၾကင္နာတရား ျပည့္၀သည့္ အခ်က္အလက္ကို မည္သူျငင္းဆို ႏိုင္မည္နည္း။
ျပႆနာမွာ ထိုေၾကာ္ျငာခ်ည္းသက္သက္ မဟုတ္ေပ။ ကၽြႏု္ပ္၏ (၃) တန္းအရြယ္က သူငယ္ခ်င္းအားလုံးသည္ အိႏိၵယဆိုသည္မွာ ဤသို႔ခ်ည္း ျဖစ္သည္ဟု ယုံၾကည္လာျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ အိႏိၵယသည္ ေရာဂါဘယ ျဖစ္ပြားေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ ဆင္းရဲေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ အိႏိၵယ ႏိုင္ငံဆိုသည္မွာ မည္သူမွ် ေသာက္သုံးရန္ ေရသန္႔ မရွာေဖြႏိုင္ေသာ ၊ မစုတ္ မၿပဲ မညစ္ေပ သည့္ အ၀တ္အစားမ်ား ရွာေဖြမေတြ႕ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္ဟု ယုံၾကည္လာၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အိႏိၵယႏိုင္ငံသည္ ရုပ္ျမင္သံၾကား စက္ေပၚတြင္ျဖင့္ ပိန္လွီေသာ ၊ မြဲေတေသာ အမ်ားတကာထံမွ အကူအညီ ေတာင္းခံေနရေသာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေနသည္။ ၎မွာ ျငင္းဆို၍ မရႏိုင္ေပ။
အသက္ (၈) ႏွစ္အရြယ္တြင္ မည္သူမွ် အမ်ားသူငွါ ဆက္ဆံေရး အလုပ္ကို လိုခ်င္ၾကမည္ မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ အသက္ (၈) ႏွစ္ အရြယ္မွာပင္ ကၽြႏု္ပ္သည္ အိႏၵိယသို႔ အမ်ားသူငွါ ေကာင္းက်ိဳး လုပ္ေဆာင္ေရး ခရီးအျဖစ္ ပထမဆုံး သြားေရာက္ခဲ့ရသည္။ အိႏိၵယလူမ်ိဳး တစ္ဦးျဖစ္ရသည္မွာ ဂုဏ္ယူစရာျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ အိႏိၵယသို႕ (၃) ေခါက္တို္င္ သြားေရာက္ခဲ့ရေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ တာ၀န္မွာ ကၽြႏု္ပ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ အယူအဆကို ေျပာင္းလဲပစ္ရန္ ျဖစ္သည္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ ကၽြႏု္ပ္ေရာက္ခဲ့ဖူးေသာ ေနရာတိုင္းတြင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသည္ အ့ံၾသဖြယ္အေကာင္းဆုံး ႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ထိုအခ်က္ကို လူတိုင္းသိေစလိုသည္။ အိႏိၵယႏိုင္ငံသည္ စိတ္လွဳပ္ရွားဖြယ္ ေကာင္းသည္ဟု ကၽြႏု္ပ္က ဆိုလိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္း Jeremy ကို တစ္ခ်ိန္က ကၽြႏု္ပ္၏ အဖိုးသည္ အိႏၵိယတြင္ က်ားရိုင္း တစ္ေကာင္ကို ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့ရေၾကာင္း က်ား အေရခြံႀကီးကို သူ၏ ဧည့္ခန္းတြင္ ခ်ိတ္ထားေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္မည္။
အိႏၵိယ ႏို္င္ငံသည္ ခ်မ္းသာပါသည္ဟု ကၽြႏု္ပ္က Zoe ကို ေျပာသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြႏု္ပ္သည္ တနလၤာ ေန႔တိုင္းလူမ်ား ေနအိမ္သို႔လာေရာက္ၿပီး မီးပူတိုက္ေပးေသာ အကူအလုပ္သမားမ်ား အေၾကာင္းေျပာျပသည္။ အိမ္အေစခံမ်ား အေၾကာင္းႏွင့္ သူမ ေတာင္းခံေသာ အခါတိုင္း ပူတင္းမ်ား၊ ၾကက္ဥေပါင္မုန္႔ မ်ားကို ကၽြမ္းက်င္စြာ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္မည့္ Aayah အေၾကာင္းလည္း ေျပာျပလိုက္သည္။
အိႏၵိယ ႏိုင္ငံသည္ ထူးျခားဆန္းျပားသည္ဟု ကၽြႏ္ုပ္သည္ နားေထာင္မည့္ လူတိုင္းကို ေအာ္ေျပာလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြႏု္ပ္သည္ အိႏိၵယႏိုင္ငံ ရြာမ်ား၌ ေစ်းသို႔ကားျဖင့္ ဘာေၾကာင့္ သြားရန္ မလိုအပ္ေၾကာင္း အကယ္၍ သင္သြားမည္ ဆိုပါကလည္း လန္ခ်ားမ်ား ၊ ဆိုကၠားမ်ား ၊ လွည္းမ်ားရွိ၍ သင့္အတြက္ ကား မလိုႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာျပမည္ ။ ၎တို႔မွာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မေတြ႔ဖူးေသာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ ယာဥ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပမည္။
တစ္ပတ္ၾကာၿပီး ေနာက္တြင္ သူငယ္ခ်င္းအားလုံးသည္ အိႏိၵယသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ လိုလာၾကသည္။ အမွန္မွာ ကၽြႏု္ပ္သည္ အမ်ားသိေအာင္ ေျပာျပေသာ အရာမ်ား၌ ေရြးခ်ယ္၍သာ ေျပာျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္ ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ေသာ အရာမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္ လိမ္ေျပာခဲ့သည္ေတာ့ မဟုတ္ေပ။ သို႕ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္သည္ လုံးလံုး ရိုးသားခဲ့သည္ မဟုတ္ေပ။ တစ္စုံတစ္ရာေသာ အရာမ်ားကို ေျဖရွင္းခ်က္ မထုတ္ထားေပ ။ ဥပမာ သင္ ေရကို မေသာက္ခင္ ဘာေၾကာင့္ ကိ်ဳခ်က္ရသည္ ။ သင္သည္ အိမ္ေစ၏ ကေလးမ်ားႏွင့္ တေနကုန္ ကစားကာ လမ္းမ တစ္ေလွ်ာက္လက္ခ်င္း ခ်ိတ္ေျပးလႊားမည္ ။ သို႕ေသာ္ သင္ အိမ္သို႕ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ဘာေၾကာင့္ တစ္ဦးက သံမန္တလင္း ေပၚထုိင္ေနရသည္။ တစ္ဦးက ကြပ္ပ်စ္ ေပၚထိုင္ရသည္ စသည္ျဖင့္ ျဖစ္သည္ ။
အမွန္မွာ ကၽြႏု္ပ္သည္ ၎မတူညီ ကြဲျပားခ်က္မ်ားကို အဓိပၸါယ္ေဖၚရင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကုန္ဆုံးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ ။ အိႏိၵယ ႏိုင္ငံသည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္သည္ကို ကၽြႏု္ပ္သိသည္ ။ ထုိ႕ျပင္ ဆင္းရဲမြဲဲေတမႈ ၊ ေရာဂါဘယႏွင့္ အက်င့္ပ်က္ ခ်စားမႈမ်ားလည္း ေပါမ်ားေၾကာင္း သိသည္။ လူတန္းစား ကြာဟမႈႏွင့္ ဇာတ္နိမ့့္ ဇာတ္ျမင့္ အတားအဆီးမ်ား ရွိေၾကာင္းလည္းသိသည္ ။ သို႔ေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္သည္ လူတို႔ကို အေကာင္းဘက္သို႔ ညီမွ်စြာ ျမင္ေပးေစလိုျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ဤႏိုင္ငံမွာ ဂႏီၵ ၊ ေနရူး ႏွင့္ ႀကီးက်ယ္ေသာ သခ်ာၤပညာရွင္တို႔ ၏ ႏို္င္ငံျဖစ္သည္။ ၎သည္ လွပေသာ ဗိသုကာပညာမ်ား ၊ ခ်စ္စဖြယ္ရွဳခင္းမ်ား ၊ သြားရည္ယိုစရာ စားဖြယ္မ်ားရွိေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ အတန္းတြင္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ားတြင္ အိႏိၵယအေၾကာင္း ပါ၀င္ပါက တိုးတိတ္စြာပင္ ကာကြယ္ေပးတတ္သည္ ။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္သည္ အလြန္ခါးသီး မုန္းတီးလာမိသည္။ ကၽြႏု္ပ္အသက္ အနည္းငယ္ ပိုႀကီးလာေသာအခါ ကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက တီဗီဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ သူတို႔ ေတြ႕ရေသာ အဆိုးဆုံး အရာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍သာ စိတ္ပ်က္ရွံဳ႕ခ် ၾကသည္ကို ကၽြႏု္ပ္ မုန္းခဲ့သည္။ အေရွ႕တိုင္းသို႔ သြားေရာက္ပါက သင့္ကိုယ္သင္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိ မည္ဆိုေသာ ေရွးေခတ္ဒ႑ာရီ စကားကိုလည္း ကၽြႏု္ပ္ အယုံအၾကည္မရွိပါ ။ တရုတ္ႏိုင္ငံ ၊ တိဘက္ ႏွင့္ နီေပါတို႔ကို ႏွစ္ပတ္ခန္႔ သြားေရာက္ကာ အားလပ္ရက္ ခရီးထြက္ပါက သင္၏ စိုးရိမ္ေသာကမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ရာ ေရာက္မည္။ ဘ၀ေျပာင္းလဲေစမည့္ အျမင္ကို ရရွိ ရန္မွာ ဗီဇာေလွ်ာက္လႊာ ႏွင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ တစ္ခုျဖင့္ ရရွိႏိုင္မည္ဟူေသာ အမ်ားသူငွာ ေျပာဆိုမႈမ်ားကိုလည္း မုန္းတီးသည္။ အမွန္မွာမူ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္လည္း ဆင္းရဲသားမ်ား ရွိသည္မဟုတ္ပါေလာ။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ အဓိက ၿမိဳ႕ၾကီးမ်ား တိုင္းတြင္ အိုးမဲ့ အိမ္္မဲ့ မ်ား ရွိသည္ မဟုတ္ပါေလာ ။ ထုိ လူမ်ားကို သူတို႔ ဘာေၾကာင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ မျမင္ႏိုင္ၾကသနည္း ။ ကၽြႏု္ပ္အတြက္မူ ဤႏိုင္ငံတြင္လည္း အက်င့္ပ်က္ခ်စားမႈ ၊ မူးယစ္ေဆး၀ါး ၊ လူတန္းစားကြာဟမႈ မကင္းစင္ပါ ။ ၎တို႔ကို ပိုမိုေကာင္းမြန္စြာ ကြယ္၀ွက္ ထားႏိုင္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္၏ ခါးသီးမႈမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ျပသျခင္း မျပဳျဖစ္ရန္ ကၽြႏု္ပ္ ဆုံးျဖတ္ထားသည္ ။ ကၽြႏု္ပ္ တစ္ခါမွ်လည္း ေဒါသျဖစ္ ေပါက္ကြဲမႈမ်ိဳး မျဖစ္ခဲ့ပါ ။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္ စိတ္တြင္ေဒါသ ျဖစ္ေနသည္ ။ ေနာင္လာမည့္ ႏွစ္မ်ားတြင္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ လူမ်ားကို အာရွသို႔ ခရီးထြက္ျဖစ္ရန္ တိုက္တြန္းေနမိမည္ဟု ကၽြႏု္ပ္ ဘယ္လုိသိႏုိင္ပါမည္နည္း ။ ဤသို႔ေသာ ခရီးမ်ိဳးကသာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ကို လြတ္ေျမာက္ေစခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ ။
ပစၥဳပၸန္
ကၽြႏ္ုပ္သည္ ယၡဳအသက္ (၂၉) ႏွစ္ ရွိပါၿပီ ။ အသက္ (၃၀) ျပည့္ရန္ အနည္းငယ္သာ လိုေတာ့သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္၏ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ထိပ္ဆုံးေရာက္ခဲ့သည္မ်ား ရွိသလို ေအာက္ဆုံး က်ခဲ့သည္မ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ ကၽြႏု္ပ္ အသက္ (၂၇) ႏွစ္ အရြယ္တြင္မူ က်ရွံဳးမႈမ်ားသာ ဆက္တိုက္ ျဖစ္ခဲ့သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလုံး ေရွ႕ေန ႏွင့္ ေဆးပညာေက်ာင္းမ်ားမွ ဘြဲ႕ရၿပီး အိမ္ေထာင္မ်ားက်ကာ ကေလးမ်ားရ၍ ဘ၀ကို ေရွ႕ဆက္ေနၾကခ်ိန္တြင္ ကၽြႏ္ုပ္၏ ဘ၀မွာ ကၽြႏု္ပ္ကို ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ေနဆဲ ျဖစ္သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္အား လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ခ်ဳပ္ထားကာ က်န္တစ္ဖက္ ျဖင့္ ထိုးႏွက္ေနသည့္ အလားပင္ ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ရည္းစားႏွင့္ ကြဲခဲ့ရသည္ ။ ကၽြႏု္ပ္၏ အခ်စ္ဆုံး ဦးေလးျဖစ္သူ ဆုံးသြားခဲ့သည္ ။ အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ကၽြႏု္ပ္၏ အေကာင္းဆုံး သူငယ္ခ်င္းသည္ ျပင္းထန္ေသာ မူးယစ္ေဆး၀ါး ျပႆနာႏွင္႔ ႀကံဳေတြ႕ေနရသည္ ။ ကၽြႏ္ုပ္၏ အေၾကြးေခါင္ခုိက္ ေနခဲ့သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္၏ (၁၁) လ အရြယ္ ေခြးေပါက္ေလးကို အိမ္နီးခ်င္း၏ ကားက ၀င္တိုက္သြားခဲ့သည္ ။ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ ပိုပို ဆိုးရြားလာခဲ့သည္ ။ သင္တို႔ ထုိကဲ့သို႔ေသာ အခ်ိန္မ်ိဳး ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရဖူးမည္ မထင္မိပါ။ ကၽြႏု္ပ္ အသက္ (၂၇) ႏွစ္ ျပည့္ၿပီး ေနာက္ (၃) လ ဆိုသည့္ အစိတ္အပိုင္းသည္ ကၽြႏု္ပ္ကို ဟာလာဟင္းလင္း ျဖစ္ေနေသာ လူသား တစ္ေယာက္အျဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့ေစသည္ ။ အသဲမ်ား ကြဲအက္ခဲ့ကာ ဘာမွ်မရွိေတာ့သည္ လူသား တစ္ေယာက္အျဖစ္ပင္ ။
သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္ စိတ္အားတင္း ႏိုင္ခဲ့သည္မွာ ကၽြႏု္ပ္၏ အမွတ္တရေလးမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ ။ ေကာလိပ္ေက်ာင္း တက္ေနစဥ္တုန္းက ကၽြႏု္ပ္သည္ မေတာ္တဆ ဆိုသလိုပင္ အိႏိၵယ ႏုိင္ငံေျမာက္ပိုင္း ၊ နီေပါႏိုင္ငံ ႏွင့္ တိဘက္ တို႔တြင္ ေက်ာင္းသြားတက္ခဲ့ရသည္ ။ အစတြင္မူ ကၽြႏု္ပ္သည္ ထိုသို႔သြားေရာက္ ပညာသင္ရန္ ဆႏၵမရွိခဲ့ပါ ။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က အဆြယ္ေကာင္းသျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ ေျခတစ္ေလွ်ာက္တြင္ လွည့္လည္သြားေရာက္ၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ရာမ်ားကို ရွာေဖြလွ်င္ ေကာင္းမည္ဟု အေတြး ေပၚခဲ့သည္ ။
ကၽြႏု္ပ္၏ ခရီးသည္ အံၾသဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ ျပည့္လႊမ္းေနခဲ့သည္ ။ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ပညာသင္ရန္ သြားရာက္ေသာ ကၽြႏု္ပ္ကို အေဖၚျပဳ လိုက္ပါေပးေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ မိသားစုသည္လည္း ယခင္ကထက္ပင္ ကၽြႏု္ပ္ကုိ ပို၍ ဂရုစိုက္ခဲ့ၾကသည္ ။ ကၽြႏု္ပ္၏ အေမသည္ ကၽြႏု္ပ္အား ထူထဲေသာ သုိးေမႊးေျခအိတ္ တစ္ခုကို ထိုးေပးခဲ့ၿပီး ကၽြႏု္ပ္အား ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ဟင္းလ်ာမ်ား ေကၽြးေမြးၿပီး ၀ဖီးလာေစခဲ့သည္။ ကၽြႏု္ပ္၏ အေဖမွာမူ အသားႀကိဳက္သူျဖစ္ရာ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ပင္ အသားမ်ား စားခဲ့သည္ ။ အိႏိၵယ မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားႏွင့္ အတူအရက္မ်ား ေသာက္ခဲ့ရၿပီး ဒလိုင္းလားမား ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္လည္း အင္တာဗ်ဴး ခြင့္ရခဲ့သည္ ။ တိဘက္လူမ်ိဳး မ်ားႏွင့္အတူ မဆလာခတ္ထားေသာ အာလူးဟင္းမ်ား စားခဲ့ၿပီး ၎တို႔က သူတို႔၏ ေနအိမ္သို႔ ဖိတ္ကာ သူတို႔၏ ရိုးရာသီခ်င္းမ်ားကုိ သီဆိုရန္ သင္ၾကားေပးခဲ့သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ေကာင္းကင္ယံ ေျမျမဳပ္ သၿဂိဳဟ္ျခင္း ပြဲေတာ္ကိုလည္း စိတ္၀င္စားစြာ ၾကည့္ရွဳခဲ့ရသည္ ။ ၎မွာ ေတာင္ထိပ္တြင္ ထားေသာ လူေသအေလာင္းမ်ားကို လင္းတမ်ားက မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ကုန္ေအာင္စားေသာက္ ပစ္ၿခင္းကုိ ၾကည့္ရွဳရေသာ ၎တို႔ အထြက္အျမတ္ထားသည့္ အသုဘ စ်ာပန အခမ္းအနား ျဖစ္သည္ ။ ယဥ္ေက်းမႈ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးကို အသက္သြင္းရာတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ရေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ပုံျပင္ဇာတ္လမ္းမ်ားကိုလည္း ၾကားသိခဲ့ရသည္ ။ ေရခဲတမွ် ေအးခဲေနေသာ ျမစ္ျပင္ၾကီးကို ကုိယ္လုံးတီး ျဖတ္ကူးကာ ေျခသလုံးအိမ္တိုင္ လူမ်ိဳးစုမ်ားကို ေျခရာခံခဲ့သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ စြန္႔စားခန္းမ်ား မ်ားစြာ ရရွိခဲ့သည္ ။
သုိ႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏ စိတ္ထဲတြင္ စြဲက်န္ရစ္ေသာ အမွတ္ရစရာမွာ ကၽြႏု္ပ္ ရွာေဖြခဲ့ေသာ အရာမဟုတ္ေပ ။ ကၽြႏု္ပ္ အိႏိၵယ ႏိုင္ငံတြင္ ရွိစဥ္က ေမ့မရႏိုင္ေသာ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုကို ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရသည္ ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ လူစည္ကားေသာ လမ္းမႀကီး တစ္ေလွ်ာက္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ စကားေျပာရင္း လမ္းေလွ်ာက္ လာခဲ့သည္ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကၽြႏု္ပ္၏ မ်က္လုံးေထာင့္ တစ္ေနရာတြင္ တစ္စုံတစ္ခု ေတြ႕ရွိလိုက္သည္ ။ လမ္းေဘးတြင္ ေခြးေျခထုိင္ခုံ ျဖင့္ ထုိင္ေနေသာ အနာႀကီး ေရာဂါသည္ အမ်ိဳးသားက ၎ ေဘးရွိ အနာႀကီး ေရာဂါသည္ အမ်ိဳးသမီးကုိ သူ၏ ေက်ာကုန္းကို ကုတ္ေပးရန္ ခုိင္းေစေနျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ၎တို႔ ႏွစ္ဦးစလုံး တြင္ လက္မ်ားမရွိေပ ။ အနာၾကီး ေရာဂါသည္ အမ်ိဳးသမီးသည္ ေရွ႕သို႔အနည္းငယ္ တိုးလိုက္ၿပီး သူမ၏ လက္ေခ်ာင္းမ်ား မပါရွိေသာ လက္ျဖင့္ အနာၾကီး ေရာဂါသည္ အမ်ိဳးသား၏ ပိန္လွီေနေသာ ေက်ာျပင္ကို ပြတ္ေပးေနသည္ ။ သို႔ေသာ္ သူမ ကုတ္ေပးေနျခင္းသည္ မထိေရာက္လုနီးပါးပင္ ျဖစ္သည္ ။ အနာႀကီး ေရာဂါသည္ အမ်ိဳးသားသည္ လက္သည္းမ်ားျဖင့္သာ ေပးႏိုင္ေသာ စိတ္ေက်နပ္မႈမ်ိဳးကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာ ေတာင့္တလွ်က္ရွိသည္ ။ လူစည္ကားေသာ ထုိ လမ္းမႀကီးေပၚတြင္ လူမ်ားသည္ သြားလာလႈပ္ရွား လွ်က္သာရွိသည္ ။ ကၽြႏု္ပ္လည္း အပါအ၀င္ ျဖစ္သည္ ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္လည္း ဆက္လက္ စကားေျပာရင္း လမ္းေလွ်ာက္လာစဥ္တြင္ ေဘးမွ ကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္း ေပ်ာက္သြားသည္ကို သတိမူမိလိုက္သည္ ။ ထို႔ေနာက္ စကၠန္႔ခန္႔ အၾကာတြင္မူ သူမသည္ အနာၾကီး ေရာဂါသည္ အမ်ိဳးသား၏ ေက်ာျပင္ကို သြားကုတ္ေပးေနသည္ ကို ေတြ႕ခဲ့ရသည္ ။ ေနာက္ထပ္ တစ္မိနစ္ခန္႔ၾကာေအာင္ သူမသည္ အေသးငယ္ဆုံးေသာ လူသားဆန္သည့္ အျပဳအမူကို ျပဳေနသည္ကို ေတြ႕ရွိခဲ့ရသည္ ။ မည္သူမွ် မထိခ်င္မတို႔ခ်င္သည့္ လူတစ္ေယာက္၏ ေက်ာျပင္ကုိ ကုတ္ေပးေနျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ထိုအနာၾကီး ေရာဂါသည္ အမ်ိဳးသား၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ အလွပဆုံးေသာ အၿပံဳး တစ္ခုကို ေတြ႕လုိက္ရသည္ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကၽြႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္းသည္ အေမရိကန္လူမ်ိဳး တစ္ဦးလည္း မဟုတ္ေပ ။ အိႏိၵယလူမ်ိဳး တစ္ဦး လည္း မဟုတ္ေပ ။ သူမသည္ တစ္ျခားလူသား တစ္ေယာက္၏ ေက်ာျပင္ကို ကုတ္ေပးေနသည့္ တစ္ကိုယ္ေကာင္း မဆန္တတ္သည့္ လူသားတစ္ဦးသာ ျဖစ္သည္ ။
ထိုသို႔ေသာ လူမ်ိဳးသည္ ကၽြႏု္ပ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါမည္ေလာ ။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏ အသက္ (၂၀) ေက်ာ္ အရြယ္မ်ားတြင္ ကမာၻႀကီးေပၚ၌ ကြဲျပားျခားနားမႈ တစ္ခုမွ် ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ ကၽြႏု္ပ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္း မရွိေပ ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ၿပီးခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုလုံးကို တစ္ကုိယ္ေကာင္း ဆန္စြာ ကုန္ဆုံးေစခဲ့သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္ ၊ ခရီးသြားခဲ့သည္ ၊ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္း အိပ္မက္ ေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနခဲ့သည္ ။ ေက်ာင္းတုန္းက အႂကြးမ်ား ဆပ္ခဲ့သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္ ၎ထက္ ပိုမို မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့၍ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္မိသည္ ။ ကၽြႏု္ပ္ လုပ္အားေပးအလုပ္မ်ား လုံေလာက္စြာ မလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေပ ။ အလွဴ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားသို႔လည္း ေငြမ်ားလုံေလာက္စြာ မေပးခဲ့ဖူးေပ ။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏ္ုပ္ ယခု ေတြးမိေနသည္မွာ ကၽြႏု္ပ္သည္ ထုိအျဖစ္ႀကီးကို ထမ္းပိုးထားစရာမလိုေတာ့ ဟူ၍ျဖစ္သည္ ။ ကၽြႏု္ပ္၏ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္မ်ားတြင္ အခ်ိန္ႏွင့္ ေငြမ်ား ရွားပါးခဲ့သည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္၏ အသက္ သုံးဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္မွာမူ တစ္ခုခုေတာ့ ထူးျခားရမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိသည္ ။ ထိုသို႔ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မည့္ အခ်ိန္ေရာက္ရွိသည္ အထိေပါ့ေလဟု ေတြးမိသည္ ။ သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္ ေတြးမိသည္မွာ အိႏိၵယမွ သူငယ္ခ်င္းေလး လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ လူသားဆန္မႈသည္ပင္ အေတာ္ေလး တာသြားေနသည္ ဟုပင္ေတြးမိသည္ ။
သင္လည္း အသက္ (၃၀) အရြယ္ ေရာက္ရွိၿပီဆိုလွ်င္ ထုိသို႔ေသာ အရာမ်ားကို ရွာေဖြရန္ တိုက္တြန္းလုိသည္ ။ ခရီးသြားပါ ။ သင္၏ သက္ေတာင့္သက္သာ ေနရာမွ ထြက္လာပါ ။ အပန္းေျဖ စခန္းမ်ားကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ ေမ့ထားလိုက္ၿပီး လူတန္းစားမ်ား ၊ လူမ်ိဳးမ်ား ၊ ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာမႈမ်ား ကြာျခားေသာ လူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကံဳႏိုင္မည့္ ေဒသတစ္ခုသို႔ သြားေရာက္ရန္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ၀ယ္ယူပါ ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သင္ဘယ္ေနရာသို႔ပင္ သြားသည္ျဖစ္ေစ သင္မွန္ကန္စြာ ၾကည့္ရွဳတတ္ပါက ကၽြႏု္ပ္ျမင္သည့္ အရာမ်ားကို ျမင္ႏုိင္မည္သာ ျဖစ္သည္။ လူေကာင္းဆိုသည္မွာ ေနရာတိုင္းတြင္ ရွိပါသည္ ။ ထိုသို႔ေသာ အခ်ိန္ခဏတာေလးမ်ားကို ရယူၿပီး ၎အခ်ိန္တာေလးမ်ားကို ယုံၾကည္ကာ စိတ္ကူးဥာဏ္ ကြန္႕ျမဴးႏိုင္ပါက သင္တစ္ဘ၀လုံး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႔ပါဟု ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးလိုက္ပါသည္ ။
ၿဖိဳး၀င္းကိုကို ဘာသာျပန္သည္။
Hello, I am a secretary from this blog .....
My boss will fire me if I cannot find him an upvote today .....
So for the sake of me not losing my job .....
Please spare a vote for me .....
