Saif, 2014'ün ortalarında Ürdün'e mülteci olarak girdiğinde, bir motosikletin arka tarafına, düşmekten kaçınmak için sürücüye bağlandı. Suriye içinde geçirdiği iki yıllık hapis sırasında meydana gelen yaralanmalardan dolayı yürüyemeyen ve hatta ayakta duramayan bir sedyenin üzerinden geçmişti.
“Ürdün'e geldiğimde, tek bir kuruş bile almadım” dedi. “Sadece iç çamaşırı giyiyordum ve bir çarşafla kaplıymışım. Fiziksel durumum çok kötüydü. ”
Bir kez Ürdün'de, Saif tutuklanmasından kısa bir süre sonra Şam'da evlerinden kaçan yaşlı annesi Mona'ya katıldı. Aynı zamanda, boğaz kanserinden kurtulan hasta sağlığından da muzdaripti ve hem anne hem de oğlu, her zaman güvende olmadıkları bir ilaç istedi.
“Buradaki mali durum çok kötüydü,” 53 yaşındaki eski buldozer sürücüsü sürgündeki ilk aylardan söz etti. “Bazen ilaçsız yapmak zorunda kaldık çünkü paramız yoktu.”
Yedi yıldan fazla süren çatışmaların ardından bölgedeki 5.65 milyon Suriyeli mülteciye çok aşina olan bir durumdur. Ürdün ve Lübnan'dakilerin dörtte üçü yoksulluk sınırının altında yaşıyor, iş fırsatları bulmak için uğraşıyor ve barınak, yiyecek ve sağlık gibi en temel ihtiyaçları bile karşılayabiliyor.
Uzun süredir devam eden kriz, mültecilere ev sahipliği yapan, halihazırda aşırı altyapıyı zorlayan ve mültecilerin sağlık gibi temel hizmetlere erişimlerini zorlaştıran mültecilere ev sahipliği yapan yerel topluluklara da baskı oluşturuyor.
“Para yardımı almaya başladığımda ruh halim değişti.”
Diğerleri gibi, Saif ve annesi de BM Mülteci Ajansı BMMYK tarafından 80 Ürdün dinarı (ABD $ 113) aylık nakit yardımı almaya başladıklarında bir finansal hayat çizgisine atıldılar.
Bu para onların rantını tutmasına ve ilaç almasına izin verdi, ve Saif şimdi bir yürüyüş çerçevesinin yardımı ile hareket etmesine izin veren fizik terapiyi karşılayabilirdi.
“Para yardımı almaya başladığımda ruh halim değişti. İlaçlarımı alabilir ve anneme rantla yardım edebilirim ”diye açıkladı. “Büyük bir fark yarattı. Fiziksel ve psikolojik olarak daha iyi hissettim. ”
Ürdün'deki en savunmasız mülteci ailelerinden yaklaşık 30.000'i şu anda yaklaşık 180.000 kişiye eşdeğer nakit yardımı alıyor - bu hanelerin yaklaşık üçte biri engelli en az bir aile üyesine sahip.
Yine de BMMYK programları için akıcı bir kaynak sıkıntısı, Haziran ayının sonundan bu hayati yaşam çizgisini kesmekle tehdit ediyor. BMMYK, yalnızca Ürdün'de yıl sonuna kadar faaliyet gösteren nakit yardım programının 40 milyon ABD doları tutmasını gerektiriyor.
Suriye'nin yedi yıllık çatışmasından şu anda 5,65 milyondan fazla kayıtlı mülteciye ev sahipliği yapan bir bütün olarak bölgenin genelinde 87.000 aileye yardım etmekten kaçınmak ve onları yoksulluğa ve umutsuzluğa itmek için 116 milyon ABD doları acilen gerekiyor.
“Bu mültecileri desteklemek için paramız tükeniyor.”
BMMYK'nın nakit programı için fon eksikliği, 3RP olarak bilinen bir bütün olarak Suriye krizi için bölgesel müdahale planını etkileyen daha büyük bir fon sıkıntısının bir parçasıdır.
BM ajansları ve insani yardım ortakları tarafından 2018 yılına 9 milyondan fazla mülteci ve savunmasız ev sahibi topluluk üyelerine yardımcı olmak için talep ettiği toplam 5.6 milyar ABD Doları tutarındaki projeksiyonlar, temyiz talebinin şu anda üçte birinden az finanse edildiğini gösteriyor.
UNHCR Orta Doğu ve Kuzey Afrika Bürosu Direktörü Amin Awad, “Bugün temyiz daha açık olamazdı,” diye bir basın toplantısına Amman'da. “Ayda 450 milyon ABD Doları'na ihtiyacımız var. Yaklaşık bir milyar dolar aldık. Şimdiye kadar, işimizi yapmak için yaklaşık 2,7 milyar ABD doları olmalıyız. ”
Awad, “Bu mültecilere destek olmak için para biriktiriyoruz - ya da gerçekten para biriktiriyoruz” diye devam etti. “Bu mültecilere, sağlık faturalarını topladığımızdan, hükümetlerin ve belediyelerin mültecilere hizmet vermeye devam etmelerinden emin olduktan sonra, nakit yardımı sağlamaya çoktan geri döndük.”
Nakit yardımı kesilirse Saif, kendisinin ve Ürdün'de sokaklarda yaşamak veya savaştan çıkarılan anavatanlarına dönmek arasında seçim yapmaya zorlama konusunda kendilerine destek olamayacağını söyledi.
“Ürdün'de bu bizim tek desteğimiz - biz bu yardımdan yaşıyoruz” dedi. “Eğer yardımı keseceklerse o zaman annem ve ben Suriye'ye dönmeliyiz. Orada ölmemiz gerekse bile, para için asla yalvarmayacağız. ”