#ULOG-HUGOT IKALAWANG LINGGO:"NANG DAHIL SA PAG-IBIG NATOTOO AKONG...

Magandang buhay #uloggers ,

Hello esteemians,steemit friends,

Musta na mga #steemitdora, #steemitserye ,

Ngayon ,muli akong makisali sa isang #uloghugot ikalawang linggo,Nang dahal sa pag-ibig..........,na pinangunahan , sa isang babae na parang isang angel
na pumunta sa lupa para magbigay saya sa mga tao tulad ko,walang iba kundi si sis Hive account@sunnylife ,nagpapasalamat ako sayu na dahil dito na ilabas ko ang maisalimoot na #hugotsabuhay hahahha.😀lol👍😀

Sa unang pagkakataon nagmahal ako ng lubos sa isang tao na para sa akin siya na ang the one ko,nagmahalan kami sa isat-isa maraming mga masasayang ala-ala sa aming relasyon,lumipas ang isang taon kami ay sabay-sabay ng graduate sa highskol noon,masaya at maraming pangarap sa aming relasyon.Pagkatapos noon natanong ko ang aking sarili,Saan ako magpatuloy sa aking kolehiyo na parang imposeble na ako'y makapag-aral pa?..,Inisip ko araw at gabie,kung ano ba talaga ang decision ko sa buhay,pero isang araw nagdecision ako pumunta sa isang kombento ,isang decision na alam ko merong tao ang masasaktan,nakipagkita ako sa kanya ,sinabi ko ang buo kung decision nagulat siya dahil akala niya pumayag na ako sa kanyang decision noon na kami ay magasawa na,at sa edad ng sweet 17 ako noon at siya ay 22 taong gulang na.Nakita ko sa kanyang mga mata sa sobrang lungkot at parang gusto niyang umiyak eksena yun,pero pinigilan niya,na tulala siya at sabay sabing ,*ikaw yen kung yun ang decision mo,oo masakit para sa akin na malayu kana sa akin pero naiintindihan kita dahil alam ko pangarap mo yun eh,suportahan kita kung ano man ang mga decision mo sa buhay*,yun ang mga sinabi niya sa huli naming nag-usap....at hindi nagtagal pumunta na ako sa kombento sa kabilang bayan namin.

Maraming bawal noon,isa akong working student,trabaho simula sa 4.am at matapos ng 12noon,aral simula ng 1pm to 8:30pm ,walang celpon,wala kaming communication sa isat-isa dahil kinuha ang phone ko sa mga madre pero naiintindihan ko dahil gusto nilang mag focus sa pag-aaral ,lumipas ang mga araw,buwan,at isang taon,umuwi ako sa aming bayan.,eh isang tao sa amin walang alam na umuwi ako pero hindi ko inakala na sa araw ng yun ay masaktan ako ng lubos,yun pala ay kasal pala sa walang panindigan boyfie ko.Nakita ko ang kanyang magandang ngiti at hindi ko inakala na ang babaeng kinasalan na ay pinsan ko at matalik ko pang kaibigan ,Oo sobrang masakit sa akin ang lahat,akala ko siya na,akala ko handa siyang maghintay pero lahat ng akala ko ay mali,mali pala.

Sa ikatlong araw ,na sa araw ng yun ay araw ng pagbalik ko sa kombento nakita niya ako,hindi siya makatitig ng diretso sa akin,ako na ang umuna ng salita,bakit mo nagawa sa akin yun,bakit sa dami-dami ng babae bakit pinsan ko pa, Oo naintindihan ko,lalaki ka,ang puso ay walang pinipili,titibok yun na hindi dinidiktahan,pero bakit ganon bakit siya pa,sobrang sakit tanggapin,mahal kita at mahal ko din ang pinsn ko kahit masakit kahit mahirap man ang lahat pilit kung tanggapin ang ang katotohanan na dito na ang ending sa relasyon natin ,handa ako akong magparaya kahit masakit man..,lahat ng salita ay akin lang hindi siya nagsalita,sobra akong nasaktan at umiyak noon.