KWENTULA NI @JOEYSISON "UMIBIG TAPOS INIWAN"

IKALAWANG KABANATA

Lumipas ang panahon ng ako'y iyong iniwan
Sakit ng damdamin dama ng aking katawan
Gusto ko ng bumangon sa lahat ng aking kabaliwan
Tanong ko sa sarili, Dianne bakit ako'y iniwan?

Ako'y nag pahinga para bumalik ang aking sigla
Ako'y nasasabik sa magulang na gusto ko ng makita
Sapagkat sa aming bahay akoy nag iisa
Bumangon ako at nag ayos, para makita ko sila

Habang nag lalakad pauwi, ako'y nag bubulay bulay pa
Bakit aking sarili ay nag hihinagpis pa
Ian, Ian sabit ng aking mga labi
Iwanan ang lahat, ang mga alaala subukang isantabi

Sa gitna ng kalsada si Ian ay huminto
Pinikit ang mata at hinawakan ang dibdib nito
Nag bugtong hininga at lakas loob sinabi sa sarili
"Ang kasawian kong ito ay isang malaking pag kakamali"

Lumipas ang mahabang oras ng aking pag byahe
Natanaw ko muli ang aking magulang at lumang garahe
Sa sobrang saya nakalimutan ko ako pala ay may bagahe
Namiss ka namin, aming anak, yan ang kanilang sabi.

Ang aking kalungkutan ay dahan dahang napawi
Ang yakap at halik iyon ang na miss ko sa aking pag uwi
Salamat sa Diyos sa buhay ng aking mga magulang
Kahit kailan sa ating buhay hindi sila nag kulang.