Wykresy świecowe, nazywane też japońskimi, ukazują znacznie dokładniejszy obraz ruchu cen niż wykresy liniowe, gdyż pozwalają odczytywać poziom otwarcia i zamknięcia oraz maksimum i minimum cenowe w wybranym przedziale czasowym. Wiąże się to bezpośrednio z koncepcja budowy pojedynczej świecy będącej składową wykresu świecowego.
Pojedyncza świeca składa się z tzw. korpusu (pionowo zorientowany prostokąt), który reprezentuje zakres pomiędzy ceną otwarcia (co) a ceną zamknięcia (cz). W przypadku kiedy cena zamknięcia jest większa od ceny otwarcia, mówimy o świecy wzrostowej (standardowo wypełnienie w kolorze białym albo zielonym). Jeżeli natomiast cena zamknięcia jest mniejsza od ceny otwarcia, mówimy o świecy spadkowej (standardowo wypełnienie w kolorze czarnym albo czerwonym). Poza korpusem, każda świeca ma tzw. cień/knot górny (reprezentujący maksimum cenowe w danym okresie) oraz cień/knot dolny (reprezentujący minimum cenowe w danym okresie). Cienie/knoty przedstawiane są w postaci pionowych kresek „wyrastających” z korpusu świecy w górę i w dół.
Każda świeca przedstawia obraz rynku w danym okresie. Interpretując jej wygląd należy ocenić zarówno długość korpusu i cieni, jak i wzajemne relacje pomiędzy nimi. Na przykład, świeca o długim korpusie i krótkich cieniach zazwyczaj oznacza silny ruch w określona stronę. Natomiast krótki korpus z długimi knotami to oznaka niezdecydowanego rynku. Należy także pamiętać, że każda świeca to suma pewnej liczby świec z niższych interwałów. Dlatego interpretując wygląd świecy należy mieć na względzie zarówno przeróżne jej aspekty jak i zależności, w ramach których dana świeca występuje. To czy będziemy potrafili właściwie odczytać świecę, jej budowę i zależności, w których występuje, w sposób bezpośredni może wpływać na poprawność/zyskowność naszych decyzji inwestycyjnych.
