kasabay ng mga dahong sumasayaw
sa kapatagan,
kasama ang mga alitaptap na lumilipad at kumikinang,
napakasayang pakiramdam!
na parang ang sansinukoban
ay umaayon sa ating pagmamahalan.
Na parang ang buong kalangitan,
ay naka dungaw satin habang ang mga puso'y nagsasayawan.
Habang nakayakap ang aking mga kamay sa bewang mo.
Ang tahimik na gabi
ang nagsilbing musika ng ating mga puso.
Kasabay ng pagaspas ng mga dahon
ay sumasayaw din tayo.
Marahang hinahakbang ang kaliwa at kanan,
sumasabay sa tugtog ng hangin sa damohan
habang ang mga mata natin ay nagtititigan.
Imbes na tuwa ang shang maramdaman,
luha ang tumulo mula sayong mga mata patungo sa lupang kitatayuan.
Umiiyak ka,
at habang umiiyak ka
ay naglalaro sa isipan ang pinagdaanan nating dalawa.
Lahat ng saya ng tuwa at ating mga tawa,
lahat ng mga problema na nilampasan nating dalawa,
lahat ng panghuhusga ay ating kinaya.
at patuloy ang pag-alala sa mga nangyari.
At habang tahimik ang gabi,
isang salita ang nagmula sa iyong labi.
"Paalam" ang iyong sinabi.
Sumusuko ka na?
Sumuko ka na!
Bukas pag dilat ng aking mga mata
ay wala ka na.
kasabay ng mga dahong sumasayaw
sa kapatagan,
kasama ang mga alitaptap na lumilipad at kumikinang.
Sumasayaw tayong dalawa sa kawalan.
At itong gabi ay magmamarka,
dahil itong gabi ay ang huling gabi
na maisasayaw kita.
. maaaring bisitahin ang kanyang *post* para sa karagdagang impormasyon sa patimpalak, mangyaring pindutin ang link (https://busy.org/@jassennessaj/word-poetry-challenge-2-tema-huling-sayaw-or-tagalog-edition)