اسپاینا بیفیدا زمان ایجاد می‌شود، که مهره‌های استخوان خاجی در زمان تکامل سیستم عصبی جنین و تشکیل ستون مهره ‌ها به خوبی بسته نشده و تا حدودی باز بمانند. شیوع اسپاینا بیفیدا در نوزادان بیشتر از سندرم داون است.‌ به عبارت دیگر از هر هزار تولد یک مورد اسپاینا بیفیدا دیده می‌شود. در هر حال اسپاینا بیفیدا یکی از شایعترین اختلالات مادرزادی ناتوان‌کننده جسمی است.

![Spina bifida](https://steemitimages.com/0x0/https://i.ytimg.com/vi/6Ii_v3t9hpU/maxresdefault.jpg) _{^{Image source: [The Children's Hospital of Philadelphia](https://www.youtube.com/watch?v=6Ii_v3t9hpU)}}

والدینی که یک کودک مبتلا به اسپاینا بیفیدا دارند، نسبت به افراد معمولی احتمال اینکه کودک بعدی آن‌ها نیز مبتلا به این سندرم به دنیا بیاید زیادتر است. به این نحو که این احتمال در آنها به یک درصد می‌رسد. این تعداد زیاد ناشی از اثر دوگانه توارث و محیط است. امروزه با استفاده از روش‌های غربالگری مادران باردار و تست‌های انجام شده، می‌توان در اوایل بارداری آن را تشخیص داد. در صورت تایید تشخیص اسپاینا بیفیدا در دوران جنینی، انجام سقط درمانی توصیه می‌شود. نوزاد مبتلا به اسپانیا بیفیدا به جز در مواردی که کیسه‌ای در ناحیه ستون فقرات داشته باشد، در نگاه اول سالم به نظر می‌رسد. این کیسه حاوی مایع مغزی نخاعی است، که باعث آسیب رساندن به رشته هایی از اعصابی می‌شود که به قسمت‌های پایین بدن امتداد یافته‌اند. ظرف چند روز اول بعد از تولد نوزاد باید برای برداشتن کیسه مورد عمل جراحی قرار گیرد و مجرای باز مهره‌ها مسدود شود. متاسفانه برای ترمیم رشته‌های عصبی آسیب دیده، شانس کمی وجود دارد. اغلب بچه‌های مبتلا به اسپاینا بیفیدا بعداً دچار مشکلات بیشتری به شرح زیر می شوند: هیدروسفالی یا بزرگ جمجمه به علت افزایش مایع مغزی نخاعی حساسیت به لاتکس ضعف عضلانی یا فلج پاها مشکلات مثانه و روده در هر یک از این موارد ممکن است، نیاز به انجام عمل جراحی برای بهبود وضعیت کودک وجود داشته باشد.