ای که مرا خـوانـده ای،راه نـشـانـم بـده در شب ظـلـمــانی ام،مـاه نــشـانـم بـده يوسـف مصری ز چـاه،گـشت چنـان پادشـاه گـر که طـريـق ايـن بُـود،چـاه نـشـانـم بـده سر خـوشـی اين جـهـان،لـذت يک آن بُـود آنچـه

پرده ى یأس نمی داد امان، تا ببینم که چه زیباست جهان دست در دامن امید زدم، یافتم زندگی جاویدان حالیا چشم دلم بر همه چیز، کُنٓد از روزن امید نگاه چه شکوهی ست در این کلبه ى تنگ!، چه فروغی ست در این شام سیاه!

مبر ز موی سپیدم گمان به عمر دراز جوان ز حادثه ای پیر می‌شود گاهی

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور

کودکان را دوست دارم. همان ها که بدی هيچ کس را باور ندارند؛ همان ها که برای همه لبخند دارند؛

دل مرنجان که زهر دل به خدا راهی است

کسی هرگز نمیداند چه سازی میزند فردا چه میدانی تو از امروز، چه میدانم من از فردا همین یک لحظه را دریاب که فردا قصه اش فرداست

Some people make your laugh a little louder , your smile a little brighter , and your life a little better . بعضی آدم ها باعث میشوند خنده شما کمی بلندتر ، لبخندتان کمی درخشان تر و زندگی تان کمی بهتر شود

حال من خوب است اما با تو بهتر میشود

ما رویا را زندگی کردیم

سفر تلاشی است برای پیگیری رویا در واقعیت

زندگی همانقدر زیبایی ، عشق و لطافت هدیه می دهد که در آن میجوییم

این قافله عمر عجب میگذرد دریاب دمی که با طرب میگذرد

ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻭ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻱ ﺍﻗﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺨﻮﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺭﺍﺿﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ ﻗﻠﻢ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ ﭘﺮﻭﺍﺯ

نگران فردا نباش خدا از قبل ، آنجاست. . .