Her gün yüzlerce insanın yanından geçip gidiyoruz, ne yaşadıklarından, kim olduklarından bihaber olduğumuz düzinelerce insanla aynı otobüsü paylaşıyor, yan yana oturuyoruz. Aynı karanlıklar sarıyor gecemizi,

Velhasıl Balbu, hayatımda olup biten birçok şey var benden bağımsız, sözde bu hayat benim. Benden gidenler, bana gelenler, umutlarım ve kırıklarımdan, yorgunluklarımdan ibaret hayatım, neşeyle kederle

Ah Balbu, nasıl yorgunum nasıl tükendim bilemezsin. Evlerin girişlerindeki paspaslar gibi hissediyorum kendimi, her geleni neşeyle karşılayan ama hep geride bırakılan. Sanırım gün geçtikçe bedenim iflasın