Günlerin çok değişik ilerleyişi ve ayak uyduramıyor oluşum. Çocukluğun (daha doğrusu geçmişin) özleniyor oluşunu neye bağlamalıyım? Bugün başka birisi daha yoldan bahsetti. Ben de yoldan bahsedecektim

Sabırsızlıkla sıramı bekliyorum, ufak bi güncelleme.

Dışarıda ne kadar para versem böyle doyamayacağım biliyorum.. Ev her yerden daha güzeldir. Temizdir emektir nimettir.

Altına da kuru ağaçlardan bi piknik masası yapsam..Eşim dostum gelince otursunlar altına bir güzel çay içsinler kek yesinler ne güzel olurdu şu şehir karmaşasından kaçıverseydik..

Bir sahile gidip de taşlardan böyle şeyler yapmayanlar var mı? Sahile gidip başka ne yapılır ki?

Bugün yemeğimi yanımda götürdüm. malum tüm dünyada tüketim çılgınlığı var ve bu sadece eve çok eşya doldurmaktan ibaret değil. Ne yazıkki insanların midesi de dolmuyor bir türlü. Kendimde bunu farkettim

Küçükken tombilibiş diye bir oyun vardı. 9 taş ama bizim mahalledekiler tombilibiş derdi. Sonra sonra taşları çok sevdim ve tombilibiş oynamayacaksam bile böyle üst üste koymaya başladım. Taşlar bir anda

Dizimin olduğu günlerde mutlaka çayın yanına bir şeyler yaparım. Yoksa kuru kuru hem çay gitmiyor hem de dizi. Bunun için aklımda kalacağına midemde kalsın sözünü esas alarak giriyorum mutfağa ve böyle

Gözüm gibi baktığım canım köşem. Öyle seviyorum ki sizi her gün selamlamayı. Yapraklarınızın tozunu almayı.. Size su vermeyi. Siz de bunun karşılığını çok güzel veriyorsunuz. Size çok teşekkür ediyorum

Herkesin bir karanlık yanı vardır. Kimselere göstermediği ve yalnızca kendi bildiği... İşte ben insanların karanlık taraflarına hayran oluyorum. Tanıdıkça karanlıkları aydınlanıyor. Ve sonra anlıyorum

Azıcık ucundan shop olsa da gerçekten bu renkleri doğada görmek istemeyen var mı ki? Bence çok yakıştılar..

Bitmeyen sonbahar edebiyatı

Mini mini poğaçalarla güne başladım bugün. Öyle özlemişim sanırım tam 3 tane yedim. 3 poğaça arasında nefes aldım mı bilmiyorum :)

Yakamoz neye derler hiç bilemem ama ayın böyle dopdolu ışığına diyor olabilirler. Bi ara bir teleskop edinip Ay'ın sağını solunu bir güzel inceleyesim var.

İstanbul aşkı herkesin içinde bi yerlerde az da olsa var bence. Ve tam da köprüden geçerken fotoğraf çekme isteğine ne demeli. Çekmeyen yok neredeyse.