Dunyevi seyler ile ugrasarak aslinda hayati iskaliyoruz. Fakat yasadigimiz zamanin da bir takim gercekleri de yok degil. Ornegin tatil br ihtiyactir. Tatile cikmak degisen butcelerle yapilmakla birlikte para gerektirir. Eğitim ve saglik da keza maddiyat gerektirir. Yani burada dedigim illa cok buyuk paralar degildir. Fakat zaten standart islerde calisan standart insanlarız bir cogumuz. Buradaki standartlik bilgi, kultur, hayata bakis vb. degildir. Kazanilan para ve yasanan hayattir. Yoksa bir Den Blitzran olma hayalinde değildir bir cogumuz. Ayrica mutluluk gerçek anlamda maddiyatla paralel yuruyen bir duygu degildir. Hepimiz dunya starlarinin bircogunun ki bunlardan bazilari milyar dolarlik serveti olanlardir, mutsuz olduklarini duyarsiniz kendilerinden. Ornek Justin Bieber gecenlerde bir seri konserini iptal ettigini duyurmustu. Sebebini ise tükenmişlik sendromu yasadigini aciklamisti. Curt Cobain, Amy Winhouse ilk aklima gelen ve yanilmiyorsam da intihar ederek hayatlarina son veren dunya yildizlaridir. Bunca servet, sohret ve hayrani varken, neredeyse her seye sahipken, neden en son yapilacak seyi yapip kendilerini yok ediyorlar. Demek ki sahip olduklarimizla mutlu olabilmeyi basarmak aslinda en buyuk zenginlik olsa gerek.