Ne güzel anlatmışsınız, hep daha fazlasını satın almaya yönlendiren toplumsal üst bilinç yüzünden ömür boyu köle gibi çalışıyoruz. Nafile, mutlu olamıyoruz. Yine de statü için satın aldığımız markalar ve gittiğimiz kafelerle bu anlayışı destekliyoruz... İlginçtir bunların sebebi olarak gösterilen kapitalizm, zenginliği arttırmayı hedeflemez, biriken sermayeyle işgücü almayı ve yatırım yapmayı hedefler. Demek ki sebep kapitalizm değil, doymak bilmeyen egomuz. Bizi yavaş yavaş ruhsal ve ekonomik çöküşe götüren satın alma alışkanlığımızdan acaba kurtulabilir miyiz? Kitlesel bir vazgeçiş mümkün müdür?