Bugün resmen rezalet bir pazartesi günü oldu benim açımdan. Aslına bakarsanız standart hayat meşgalesi ama şu an her şeyin çok başında olduğum için bazı problemler söz konusu. Bu problemlerin başında da

Yeni bir hafta başlıyor ve kafamın içi adeta görseldeki gibi. Çünkü bir haftadır işe gitmiyorum ve biriken işleri tahmin bile etmek istemiyorum. Yine aynı şekilde uzun süredir okula da gitmiyorum. Zaten

Bir haftadır işe gelmiyorum, izinliydim. Bir dünya iş birikmiş ve kafamı kaldıramadım. İnş bugün biter. Bu arada merhaba canım zappl. Hoşgeldin canım. Çabuk çabuk çık betadan.

İş hayatına girdiğimden beri Pazartesi sendromu denen şeyi merak ediyordum. Yani, literatüre girdi sonuçta böyle bir sendrom var. Sonra şunu fark ettim ki ya böyle bir sendrom yok benim için, ya da ne

Tam olarak durum bu:)

Birçoğumuzun en nefret ettiği gün olan pazartesi geldi çattı. Neden sevmiyoruz pazartesiyi? Çünkü haftanın ilk günü Çünkü dün tatilin mayışıklığını atamadık Çünkü tatile en uzak gün Çünkü material science