Kiedy diety mają katastrofalny skutek Jeśli dokładnie podążałeś za moim tokiem myślenia, powinieneś już wiedzieć, dlaczego dotychczas proponowane sposoby walki z nadwagą są nieskuteczne.
Niezależnie od rodzaju poddawanej ocenie diety, odsetek niepowodzeń przekracza 80%. Co gorsza, diety te mogą dodatkowo pogarszać stan zdrowia osób, które je stosują. Nazywamy to efektem jo-jo. Przyczyny, dla których restrykcyjne diety mogą zakończyć się wyłącznie niepowodzeniem i tylko pogorszyć sytuację, są powszechnie znane, co nie przeszkadza propagatorom tego rodzaju diet nadal je promować.
W trakcie jedzenia niewielka struktura w mózgu, zwana podwzgórzem, która odpowiada za regulację liczby przyjmowanych kalorii, zlicza je. Kiedy liczba dostarczanych kalorii zmniejsza się, ośrodek ten natychmiast włącza mechanizmy adaptacyjne: liczba kalorii wydatkowanych na podstawowe przemiany zostaje zredukowana.
Oznacza to, że jeśli po zakończeniu diety powrócimy do spożywania tej samej liczby kalorii, co wcześniej, będziemy tyć więcej niż przed dietą. Jeśli ktoś schudł, stracił sporo wody, nieco tłuszczu (taki był cel), jak również trochę masy mięśniowej (czyli tkanki odpowiedzialnej za spalanie kalorii). Wkrótce osoba ta odzyska wszystkie stracone kilogramy. Ale co tak naprawdę odzyska w tych kilogramach? Wodę, tłuszcz, ale już nie mięśnie.
Oznacza to, że osoba, która przed dietą ważyła 85 kg i potem wróciła do wagi 85 kg (efekt jo-jo), nie jest już tą samą osobą. Skład jej ciała zmienił się. Jest w nim więcej tłuszczu i mniej mięśni. To nie jest ten efekt, o który chodziło. Jeśli ta osoba będzie chciała ponownie stracić na wadze, będzie musiała zastosować jeszcze bardziej restrykcyjną dietę, ponieważ ubyło jej masy mięśniowej, która przyczynia się do spalania tłuszczu.
Im więcej razy ktoś doświadczył efektu jo-jo, tym bardziej jego nadwaga staje się oporna na próby zwalczenia. I dochodzimy do sytuacji, w której ktoś, kto je mało, jest otyły. Otyły i coraz bardziej pogrążony w depresji oraz obarczony coraz większym ryzykiem cukrzycy i chorób układu krążenia. Tak więc czy powinniśmy przejść na dietę wysokobiałkową? Być może pozwoli to na zachowanie mięśni w lepszej kondycji?
Niestety, to tak nie działa. Zwiększenie spożycia białka nasila stany zapalne, a stany zapalne mają niekorzystny wpływ na wszystkie aspekty nadwagi, w tym na utratę masy mięśniowej, której stany zapalne sprzyjają. Ale istnieją jeszcze gorsze diety: tak zwane diety oparte na chronobiologii, zgodnie z którymi na śniadanie należy jeść sery, co w zastraszającym tempie zwiększa ryzyko chorób układu krążenia.