1 mei is in FR een van de grootste nationale feestdagen. Er wordt overal veel georganiseerd, zo ook in ons buurdorp Sauve. Het is dan open atelier route (er wonen heel veel kunstenaars in Sauve), met bijna vijftig ateliers te bezoeken. Straatoptredens, foodtrucks en een grote brocante maken het feest compleet.
Tijdens het bestuderen van de kaart met de open ateliers, vielen me twee namen op, die van Charlotte Dugauquier en Michel Loye. Zij waren de eigenaars van dat superleuke huis in Barjols wat ik in 2011 drie maanden huurde, om daar mijn veertigste verjaardag te vieren en te oefenen om langere tijd in FR te verblijven.
We bezochten eerst wat andere ateliers, kochten nog een leuk werk van Fabienne Astier en gingen naar de expositieruimte van Charlotte en Michel. We keken even rond en toen het rustiger was sprak ik ze aan en legde ik uit wie ik was, het was immers vijftien jaar geleden dat we elkaar voor het laatst zagen. Zij waren minstens zo verbaasd als wij om elkaar hier te zien en raakten aan de praat.
Wat blijkt, ze hebben het huis in Barjols verkocht vanwege de vele trappen naar de derde verdieping - ook zij zijn een dagje ouder geworden -, en hebben een gelijkvloerse woning gekocht in.... Monoblet, een van onze andere buurdorpen. Ze wonen dus vlakbij! Het blijkt dat Charlotte's moeder in Sintipo is geboren en dat de broer van Michel in Ganges woont, dus voor hen was het best logisch om naar deze streek te komen. Zij waren vervolgens verbaasd te horen dat wij in Sintipo wonen. Hilariteit alom. We wisselden telefoonnummers uit en wellicht dat we elkaar nog vaker gaan zien. Ze maken beide nog steeds mooi werk, zij is 'plasticienne' en hij fotograaf.
R.I.P. Saskia van der Made - sculptrice
Charlotte vroeg of wij hadden gehoord dat Saskia van der Made anderhalf jaar geleden is overleden. Saskia was samen met Olivier de beeldhouwdocent in Cotignac, waar wij beiden een aantal keer in marmer hebben gehakt. Nee, dat wisten we niet. Die lieve, goedlachse, altijd vrolijke Saskia had een agressieve vorm van kanker gekregen en is binnen vier maanden overleden. Jong, veel te jong, slechts éénenzestig jaar. En ze laat daarmee Olivier achter, die zo'n vijftien jaar ouder is dan zij. Een soort omgekeerde wereld. We waren er even stil van, zo triest.
Op youtube vond ik een mooi filmpje van een tentoonstelling als hommage aan Saskia, je kan deze hier bekijken.
Souder le vitrail
Bart werkt lekker door aan zijn vitrail en heeft deze week de naadjes gesoldeerd. De stukjes glas zitten nu allemaal aan elkaar. Wordt vervolgd, de straelitzia is al goed herkenbaar!
Rideaux
Ondertussen breng ik heel wat uurtjes op mijn knieën door, om de grote lappen van de gordijnen en de voorhang te maken. Ik heb nog steeds niet gevonden hoe die 'voorhang' nou precies heet, niet in het Nederlands en niet in het Frans. De Fransen gebruiken corniche, cantonnière, maar of ze daarmee nou de stof of het hout bedoelen... dat is mij nog een raadsel. Zelfs wikipedia heeft me nog geen antwoord kunnen geven. De vorm van de stof is geknipt, de sierrand is er eerst op de verkeerde kant aangenaaid en vervolgens aan de goede kant.
Nog een paar hoekjes met de hand vastnaaien en persen, dan ben ik een heel eind. Deze lap moet dan nog aan de houten ombouw opgehangen worden. Bij de zijden gordijnen in de petit salon zijn die met kleine haakjes aan spijkertjes gehangen. Nu dacht ik: bestaat er geen band met oogjes eraan, wat ik aan de bovenkant kan stikken? Ja hoor, dat bestaat! Ik belande in de gothic- en korsetten-hoek van de 'passementerie' en daar had ik een ruime keuze. Wel zo handig. Ook dit nog niet af, wordt ook vervolgd!
Hop en puttertje
Een keer in mijn leven zag ik een hop, dat was in Cotignac in de straat bij Saskia en Olivier. Afgelopen zaterdag liep ik van de bakker terug naar huis en toen hoorde ik in onze straat houp-houp-houp... de roep van een hop. Dat was té toevallig, zo na het trieste nieuws van het overlijden van Saskia van de dag ervoor, dat ik nu een hop in onze straat hoorde. Ik bleef staan en luisterde waar het vandaan kwam. Ik ben de straat drie keer op en neer gelopen of ik de hop ergens kon spotten, maar helaas. Alleen gehoord -en bevestigd door de Merlin Bird app-, hopelijk toch echt een keertje in de buurt.
Zo heeft Bart de afgelopen weken een keer een puttertje gehoord, die hij nog niet eerder in zijn vogelcollectie van Sintipo had. Ook leuk om toe te voegen.
Wat hebben we toch een mooi uitzicht rondom ons dorp!
