Maëva en Gaëtan kwamen bij ons op bezoek. Niet alleen voor de gezelligheid, ook met een speciale reden. Maëva heeft deze oorbellen -boucles d'oreilles - gemaakt voor Milla's vijfentwintigste verjaardag (afgelopen maandag 9 maart).
Milla vindt natuurlijke stenen zoals saffier en opaal erg mooi, daardoor had Bart bedacht om Maëva mooie oorbellen met echte steentjes te laten maken. Maëva was heel enthousiast over dat idee, want ze wilde juist gaan proberen met echte steentjes te werken in plaats van alleen met glazen kraaltjes, dus Milla heeft de primeur. En zo verwerkte ze in deze oorbellen naast glaskralen ook gouden kraaltjes, saffier, peridoot, rhodoniet, goudkleurige hematiet en rijstparels (ik hoop dat ik ze allemaal goed genoteerd heb..).
Het was wel even spannend de oorbellen met een postpakketje naar NL te sturen, dat ging helemaal goed en ze werden binnen drie dagen afgeleverd. Gelukkig vond Milla ze ook heel mooi!
Nuancier
Donderdag was ik bijtijds klaar met werk en had daardoor de tijd om naar de verfspeciaalzaak te gaan. Verf is hier een dingetje: anders dan bij ons in NL. Bij de bouwmarkten kan je veel soorten verf kopen, maar geen (voor ons) 'normale' houtlak. Je koopt hier verf die je zowel op de muur als op hout als op metaal kan gebruiken. Voor de muren is dat prima, maar met hout is het alsof je latex op hout smeert. Heel raar en ook niet zo fraai, vinden wij. Nu hoorden we van onze buurman en schilder, dat één van de drie bouwmarkten van ons dorp sinds een tijdje Sigma verf verkoopt. Het bij ons bekende NLse merk van Akzo, nou die weten wel wat verf maken is.
In onze kluskamer was ik toe aan de - voor nu - laatste dingen verven: lastige ronde houten afdeklatten bij van de muur. Dus ik ging met de door ons uitgekozen kleuren naar die bewuste 'sigma'-bouwmarkt, en daar bleek dat ze geen kleurcodes hadden van de door ons uitgezochte kleuren hadden. Er werd meteen aangeboden om de 'nuancier' te lenen (ik begreep dat woord direct, mede omdat hij een grote kleurenwaaier pakte: de nuances, de genuanceerde... ja, logisch woord). Ik mocht die waaier zo mee naar huis nemen (dat zijn best prijzige waaiers), zonder naam te noteren, gewoon op vertrouwen. We mochten dan thuis even 'réfléchir' - nadenken -. Zo geschiedde, thuis zochten we de bijpassende kleuren waarmee ik een dag later de potten verf kon gaan kopen. Ik heb maar meteen de drie kleuren die we voor de deuren nodig hebben gekocht, alleen die moeten nog even wachten.
Straelitzia update
Er verschijnen meer blaadjes van de bloem, tergend traag...!
Chambre
Vandaag hebben we de laatste klusartikelen uit de slaapkamer gehaald, want de allerbelangrijkste dingen zijn gedaan. Zie foto hierboven: de foto's voor en na. Nu gaan we nog de vloer boenen en daar proberen lelijke zwarte vlekken weg te halen. En dan, en dan .... kunnen de kast, de commode en het bed erin geplaatst worden. Nog ff gordijnen maken (die van die stof waarvan er niet genoeg was in MPL). Toch al aardig opgeknapt, vinden we zelf
Elections municipale
Vandaag, zondag 15 augustus is het de eerste ronde van de gemeenteraadsverkiezingen in FR. Bij kleinere gemeentes is vaak maar een ronde nodig, in grotere steden vaak twee rondes die dan volgende week zondag plaatsvindt. We hadden ons eind vorig jaar al ingeschreven om hier te mogen stemmen (alleen voor de gemeenteraadsverkiezingen en europese verkiezingen, niet voor de nationale verkiezingen). De stempas hadden we al ontvangen, dus toogden wij met stempas en paspoort naar het stemlokaal. Een drukte van belang, vooral ook veel auto's... dat is toch wel wonderbaarlijk. Iedereen woont in ditzelfde dorp, je zou zeggen het is niet zo heel groot dus loop je even.. nou nee, nagenoeg iedereen komt met de auto. We hadden de keuze uit twee lijsten met kandidaten, dus met die lijsten stapten we het stemhokje in. Maar waar is nou het potlood waarmee je iemand moet aankruisen? Dat was er dus niet. Blijkt dat je niet op een persoon moet stemmen maar alleen op een lijst. Het formulier van één lijst stop je in een speciale enveloppe, de andere lijst gooi je in de prullenbak. Vervolgens wordt gecontroleerd of je mag stemmen en verdwijnt je kiesenveloppe in een grote verzegelde bus, handtekening zetten dat je gestemd hebt en klaar is onze bijdrage aan het dorp. We zijn benieuwd!
Het stemmen was in de grote gymzaal naast onze middelbare school. Speciaal voor verkiezingsdag was Café le Pradet open op zondag, dus dronken we daar nog een kopje koffie, net zoals vele Fransen doen. Lekker in de zon, en volop in de wind en uitlaatgassen van alle auto's die voorbij komen rijden, haha.