Afgelopen week was een week dat een reeds lang liggende klus werd opgepakt. In ons atelier beneden hadden we twee grote houten kisten staan. Mooi groot en heel onhandig: je kan er wel lekker veel in opbergen, maar dan niets meer opleggen, want dan gaat de kist niet meer open. We hadden een tijd geleden al besloten deze kisten door stellingen te vervangen. De kisten waren echter heel stevig en van zeer degelijk hout gemaakt, dus zonde om weg te gooien of te verbranden. Dus stonden ze nog steeds opgestapeld in het atelier te wachten op een nieuwe bestemming.
Het plan was om er twee stevige werktafels van te gaan maken, door de kist -zonder deksel- op zijn kant te leggen, dan te voorzien van vier poten en een lekker werkblad. Zo reden we naar een grotere bouwmarkt in Ales om stevige poten en werkbladen te kopen, die vonden we niet bij ons in het dorp. Bart heeft afgelopen week lekker lopen timmeren en zagen, en in een mum van tijd zaten de twee tafels in elkaar. Mijn bijdrage was om kist nummer twee nog voor de zekerheid even met anti-houtworm te behandelen. Gelukkig was het afgelopen week lekker weer, dus dat kon buiten.
Er is weer volop hergebruikt, want een aantal poten konden uit een oude trapboom die we uit Leiden hadden meegenomen, en de 'zijwangetjes' komen uit het oude gedemonteerde bed van een jaar geleden. In de kist kunnen we nog planken of schotten maken voor bergruimte, wellicht een collectie glas voor het toekomstig te maken glas-in-lood.
Bart en Régis zijn druk aan het bomen over de werkplekken in het atelier. Régis was er achter gekomen dat in zijn huis toch eigenlijk niet genoeg ruimte was. Wij hadden aangeboden om het bij ons te maken, en dan kan hij bij ons komen werken als hij dat wil. Hij heeft immers al onze reserve sleutel, en het atelier ligt naast onze voordeur. Dus zoveel stoort hij niet als hij daar wat gaat werken. Hij moet nog even aan het idee wennen, en we hebben hem moeten beloven dat we niet naakt door het huis gaan lopen. Haha, wat een mop.
Tomettes en noir à l'ancienne
Ondertussen heb ik ook niet stil gezeten. Ik ben nog aan het werk in de logeerslaapkamer. We hebben op veel van onze vloeren de bekende franse 'tomettes' liggen, zeskantige tegels. Op veel van de tegels die aan de rand liggen, zit een zwarte laag van iets... een combinatie waarschijnlijk van stof, vettigheid en weet ik wat allemaal meer. En dat is er verdraaid lastig af te halen. Tegeltje voor tegeltje met een poetsdoek en wasbenzine, dat werkt nog het beste. Maarja, met wasbenzine haal je ook de beschermende laag eraf, dus daarna weer met lijnolie behandelen. Ter illustratie de foto hierboven, de tegels die je daar ziet waren bijna helemaal zwart, nu zijn ze weer enigszins rood/oranje.
Daarnaast had ik ook een tube kachelpoets gekocht, 'noir à l'ancienne' hier geheten. Daarmee het gietijzer in de haard weer wat meer kleur gegeven. 't is nog niet klaar, alles gaat in etappes. Want het lijf protesteert af en toe als je een tijd op je knieën aan het werk bent. Het was wel een beetje contrastrijk, die klusjes van mij: bij de een zwart weghalen en bij de ander zwart toevoegen....
Valance
Een paar weken geleden schreef ik over een bezoekje aan de brocante in Sommières, en dat ik daar een oude lap stof had gezien, die als 'valance' diende bij een gordijn. Ik weet nog steeds niet goed hoe dat nou heet, de term valance kom ik hier het meest tegen. Op ruitjespapier had ik de verhoudingen van onze ramen getekend, en daar die valance bij getekend om te kijken wat de verhoudingen moesten zijn. Maar ja, op papier schaal één op tien geeft toch niet genoeg idee. Dus met grote rol stevig papier een patroon op ware grootte getekend en die maar eens met knijpers bevestigd aan deze -tijdelijke- gordijnen. Nou, dat experimentje vonden we beiden wel gelukt, dus nu weet ik hoeveel stof en randafwerking ik moet gaan kopen. Nog even geduld met het bestellen, want we vertrekken komende zaterdag voor een weekje op vakantie naar Noord-Spanje.
Clochard
Mooie anekdote van afgelopen week. Ik was een paar boodschapjes wezen halen en liep met mijn boodschappentasje in de hand terug naar huis. Kom ik halverwege een meneer tegen die we vaak in het dorp zien, type alcoholist - zwerver/clochard. Hij is soms helemaal in gedachten weggezonken en loopt hij je straal voorbij, soms is hij redelijk helder en zegt dan altijd vriendelijk gedag. Zo ook die middag: "bonjour madame, ça va ?". "Ça va monsieur, et vous ?". "Ça va, madame, merci. heeft u misschien een 'pièce' voor mij (een muntstukje) ?. Helaas mijnheer, ik heb alleen mijn telefoon bij me om te betalen, dus geen pièce, het spijt me. Legt hij zijn hand op mijn arm en zegt heel vriendelijk "c'est pas grave, madame, bonne journée", = dat is niet erg mevrouw, fijne dag. En loopt door...
Dat is toch aandoenlijk?
Figuier
Zaterdag grepen we ook even de kans om de vijgenboom van de buurman een beetje te snoeien. Er hangen flink veel takken over onze schutting. Enerzijds is het in de zomer wel fijn voor wat schaduw in de tuin, anderzijds neemt het toch ook wel veel licht weg. Dus Bart op de ladder met de reciprozaag (de 'Koers-zaag' noemt hij het altijd) om een enorme tak van wel twaalf cm doorsnede eraf te zagen. En die tak weer in stukkies zagen zodat die na twee jaar drogen de kachel in kunnen.
De strelitzia heeft weer wat extra bloemblaadjes geproduceerd!
