Jongens, jongens, wat regent het hier veel... Oh là là, zeggen ze dan hier. Echt heel veel meer regen dan de afgelopen jaren in januari. We dachten een beetje weemoedig terug aan onze eerste maand in Ganges, vier jaar geleden. De hele winter leek een zachte zonnige lente hier in de Cevennen. Zo niet dit jaar. We grijpen iedere kans om naar buiten te gaan en een wandeling te maken, wat tot wat mooie plaatjes leidt voor in de blog.
Recensement de la population 2026
Wellicht weten jullie dat NL een van de weinige landen is die een bevolkingsadministratie heeft, waar wij allemaal met ons BSN nummer in staan vermeld. Zo niet in Frankrijk. Dus eens in de zoveel jaar doen ze een heuse volkstelling -recensement-. We hadden er al een folder over in de bus gekregen, met de aankondiging dat een medewerker van de gemeente langs zou komen om persoonlijk een document te overhandigen met de inloggegevens voor ons adres. En ja hoor, afgelopen week kwam een dame langs om ons de brief te overhandigen. Op die brief staat dan omschreven 'de volkstelling is een burgerplicht, verplicht en gratis'. Daarbij dacht ik 'waarom staat dat gratis er nou bij?', het zou wel gek zijn als iets een burgerplicht is dat dat geld zou kosten. Wat blijkt: er zijn veel websites die hiermee fraude plegen ('arnaque') en wél geld vragen voor de volkstelling.
De dame van de gemeente gaf aan dat we twee dagen de tijd hadden om de gegevens in te vullen, maar het was 'très facile' ofwel erg eenvoudig. Ja ja, dat vinden die Fransen altijd... maar goed, aangezien ik de formulieren-liefhebber ben en Bart absoluut niet, heb ik me op de gegevens gestort. Nou ze wilden best een hoop weten, over het huis (de m2, wijze van verwarmen), over parkeerplaatsen bij het huis, over onze gezinssamenstelling, over ons werk, over ons vervoer en dergelijke. Allerlei informatie wat voor een gemeente nuttig kan zijn om hun stadsplanning op orde te krijgen qua openbaar vervoer, gaz de ville, parkeerplaatsen, voorzieningen als winkels/dokters et cetera. Na een half uur, twee keer zoveel tijd als was omschreven, had ik alles ingevuld. Ook ik moet nog steeds af en toe wat vertalen om zeker te weten dat ik de vraag goed begrepen heb. Ook weer gelukt, we zijn nu officieel meegeteld in Sintipo!
Stage de vitrail
Eind februari gaat Bart met Régis een 'stage de vitrail' doen, een cursus glas-in-lood maken. Om eerlijk te zijn, het is nog niet écht glas-in-lood maar 'style Tiffany'. Die wijze van maken is iets eenvoudiger om mee te beginnen en is met koperfolie in plaats van lood.
Beschrijving van de werkwijze Tiffany: koperfolie is een veelzijdig middel om stukken glas bijeen te houden. De buigzaamheid ervan geeft enorm veel mogelijkheden, zowel wat betreft de praktische kant als de mogelijkheden tot ontwerpen. Piepkleine stukjes glas kunnen met het folie worden omwikkeld en aaneen gesoldeerd tot de meest ingewikkelde details. Een mooie techniek om ruimtelijke (3-dimensionale) objecten zoals lampen en siervoorwerpen te maken.
Ze kregen de opdracht om een ontwerp te maken met één stukje glas per uur. Hun cursus is drie middagen van vier uur, dus totaal twaalf stukjes glas. Bart is altijd gefascineerd geweest door glas-in-lood, dat vooral door een herinnering aan het huis van zijn grootvader in Heerlen komt. Zijn grootvader heeft zijn eigen huis in Heerlen ontworpen, waar ook diverse glas-in-lood ramen in zaten. Bart kan die ramen nog goed herinneren. Hierboven zie je een voorbeeld van een klein raampje met het door opa Mulckhuijse ontworpen glas-in-lood.
ontwerp voor het raam in de hal in Heerlen
Bart heeft er ooit al een blog over geschreven, die je hier kan teruglezen en meer van de prachtige tekeningen kan zien.
Voor degene die goed kunnen tellen bij het kleine raampje bovenaan... die zien natuurlijk meteen dat dat raam veel meer dan twaalf stukjes glas-in-lood heeft. Bart moet dus gaan vereenvoudigen om tot een ontwerp te komen met twaalf stukjes. Hij heeft diverse varianten gemaakt en tot nu toe is dit het idee om te gaan maken:
Wordt vervolgd!
Rhumatologue
Maandag ging ik naar onze huisarts voor het bespreken van de uitslag van de MRI (oh, pardon IRM) scan. Uit beiden kwam gelukkig niets bijzonders, maar mijn heup en onderrug blijft nog steeds heel stijf. 'Et ensuite?', wat nu? Ze gaf me een doorverwijzing naar een reumatoloog voor een corticosteroïden injectie in mijn heup. Die injectie heet hier geen 'injection' maar een 'infiltration'. Wat doe je dan hier in FR: je kijkt in de app Doctolib, zoekt een reumatoloog in de buurt en maakt de afspraak. De reumatoloog in het ziekenhuis in Ganges had voornamelijk vanaf april plek, maar nog één plek beschikbaar afgelopen woensdag dus die heb ik maar ingepikt.
De dokter uitgelegd wat ik allemaal al gedaan had en wat niet werkte. Hij gaf aan dat mijn continue computerwerk niet erg bevorderlijk is voor deze klachten. Dus advies: maximaal 1,5 uur werken, half uur rust of wandelen. Hij merkte ook wel dat de pees in mijn heup nog steeds pijnlijk is, dus hop daar ging de infiltration mijn heup in. Ook nog advies gekregen om silicium te gaan slikken en een kwartier later stonden we weer buiten.
Nu wordt de uitdaging om mijn werk zo te gaan aanpassen dat ik genoeg rust kan nemen. Heb een mooi werkschema opgesteld en de meeste opdrachtgevers al op de hoogte gesteld dat ik maar zes uur op een dag kan werken. We gaan zien wat het de komende weken/maanden gaat opleveren!