Na onze vakantie met het lange paasweekend hadden we genoeg tijd om de logeerkamer af te maken door de meubels te gaan verhuizen. Precies op tijd om onze eerste logee op te gaan halen. Een impressie hoe de kamer geworden is (en onthou dat er nog andere donkergele gordijnen komen en een mooier vloerkleed):
We zijn best tevreden! De combinatie van de donkere houten kast en commode met het plateel, het roze-gele bloemetjesbehang, het zachte roze op de muur en donkergele sprei samen past best goed bij de rood-oranje vloer.
Roos op bezoek
Zo reed ik donderdag naar het TGV station Montpellier Sud de France om ons vriendinnetje Roos op te halen. Twaalf jaar geleden namen wij de toen veertienjarige Roos mee naar NL na een vakantie bij Bleu et Vert, omdat ze graag twee weken wilde blijven maar haar vader na een week naar huis zou gaan. Sindsdien hebben we altijd contact gehouden. Het was rond de dertig graden toen ik Roos ophaalde, dus ze viel met haar neus in de (warme) boter. Vrijdag gingen we natuurlijk naar onze markt en 's middags bezochten we een expositie van schilderijen en sculpturen in Monoblet, waar we deze recente muurschildering zagen: vrolijke boel!
Cirque de Navacelles
Zaterdag stond een mooi autotochtje op de planning naar de Cirque de Navacelles met picnick. De Cirque de Navacelles is een groot zogeheten keteldal aan de zuidrand van het centraal massief. Het ligt zo'n 30 kilometer bij ons vandaan. Het uitzicht is er spectaculair zoals je hierboven ziet.
Bij dit uitzichtpunt zijn wat picnickplekken, waar we heerlijke gerechtjes aten van de Georgische Gurami, die altijd op onze markt staat. Dat was even smullen. Het was fijn dat de temperatuur iets was gezakt, want het was aangenaam 24 graden en niet al te felle zon.
We vervolgden de tocht met de auto en hebben kilometers rondom deze 'cirque' gereden met vele bochtige weggetjes. Af en toe nog even gestopt voor mooi uitzicht. Ook bewonderden we nog de rotsformaties en de plantjes hier in de streek, en we probeerden van de steen een plak mee te nemen als borrelplank. Het is alleen een hele broze steen dus breekt er gauw iets af.
Roos brak een 'vers' stuk af in de hoop dat die heel bleef, en tot haar schik maakte ze een salamandertje wakker die onder het stuk steen verscholen zat. Gauw op de foto en weg ermee!
Train a vapeur
Vandaag gingen we naar Anduze, om met de 'train a vapeur' naar Saint Jean du Gard te gaan. Het is een oude stoomtrein die de bergen in gaat. Altijd leuk om een keer uit te proberen en even de toerist in eigen omgeving uit te hangen.
Dat zo'n locomotief nog op kolen gestookt wordt, hebben we geweten.
Af en toe ontkom je er niet aan dat de waterdamp vermengd met roet door de wagon heen komt, ademhouden dus (maar in een tunnel van ruim 800 meter is dat best lang....). Dus les voor de volgenden die met die trein gaan: geen witte kleding aan, bril op (scheelt dat je dan geen roet in je ogen krijgt) 'zuurstofmasker' mee, zo ver mogelijk achterin de trein gaan zitten en bij voorkeur in de wagons met ramen (die kunnen open, maar vooral ook dicht). We wasten onze gezichten bij terugkomst en daar kwam toch een berg roet vanaf... oeps.
In Saint Jean du Gard hadden we precies tijd genoeg om een lekkere galette te lunchen (hartige crêpe/pannenkoek) en vervolgens met de trein weer terug naar Anduze. Daar konden we nog de wissel van rijrichting meemaken en kijken hoe de locomotief werd bijgevuld met veel water (100 liter per kilometer nodig) en olie (25 liter per dag).
Hier nog een kleine impressie die Bart gefilmd heeft:
met excuses van Bart dat het filmpje op zijn kant staat.... geen idee hoe dat gekomen is
Morgen gaan we Roos naar Montpellier brengen, waar ze nog een paar dagen de stad onveilig gaat maken. Heel gezellig om haar even hier te hebben en een super fijne hulp met eten maken. Ze mag vaker komen!
Oppidum du Rocher du Causse
In het paasweekend hebben we met Régis en Eve ook nog een wandeling gemaakt naar het Oppidum du Rocher du Causse. Het is een interessante archeologische opgraving uit de Bronstijd (2800 tot 2200 voor Chr.) op ruim 400 meter boven zeeniveau. Het heeft verschillende woonstructuren aan het licht gebracht die zijn gebouwd met droge stenen. Tot schrik van Eve was er een flinke uizichttoren bijgebouwd (ze waren er al een jaar of vijftien niet geweest), maar op die toren had je wel prachtig 360 graden rondom uitzicht!
Een kleine correctie van hierboven: Eve, Bart en ik hebben gewandeld, Régis heeft ons met de drone gevolgd, vandaar een deze fraaie luchtfotos. Op degene hieronder zie je ons staan bij de 'rempard' de omwalling. Rechtsbovenin zie je nog net het uitzichtpunt en oppidum
Régis heeft ook nog een film gemaakt met Nederlandse vertaling erbij, speciaal voor onze lezers!
