Tijdens een ochtendwandeling was het nog wat mistig en nat, ik liep 'in de wolken' en tegelijkertijd kwam de zon door. Dat leverde dit mooie plaatje op met waterdruppels die het licht vingen.
Bart voltooide zijn tweede vitrail: de straelitzia. Helemaal thuis gemaakt in ons eigen atelier. Best mooi, al zeg ik het zelf! Bart is nog niet helemaal tevreden. De gesoldeerde lijnen zijn minder vlak dan hij wil en ze kwamen erachter dat bij de stage er iets ander koperlint werd gebruikt. We zien nu op de kopse kanten van het gesneden glas een stukje koper zitten, bij de eerste vitrail is dat zwart waardoor het minder opvalt. Bart gaat nog navragen bij de professeur wat ze bij de stage hadden gebruikt, om een volgende keer het weer wat beter te maken.
Régis is inmiddels ook gestart met zijn vitrail: dat wordt een 3D-project! Hij start met een 'eenvoudige', we zijn toch heel benieuwd hoe dat gaat: 3D maken, dat is toch andere koek. Het moet een rombische dodecaëder worden.
Corniche et macrame
Mijn naaiklus zit er bijna op. De stoffen corniche is gemaakt en wederom even provisorisch met knijpers opgehangen. Best geinig vinden we! Die lap stof moet nog aan de houten corniche gehangen worden, die is nog in de maak:
Allemaal latjes op 45 graden zagen, lijmen en dan nog lakken. We hebben voor dezelfde donkeren houten kleur als de kasten gekozen. In de RAL waaier vonden we 'zwartrood': een hele, héle donkere bordeaurood. Dat wordt een mooi klusje voor het hemelvaartsweekend.
Tussendoor ben ik ook nog wat aan het knopen -lees macrameen- geweest, om de koordjes te maken om de gordijnen op te binden. Een lekker zen-klusje, de eerste is klaar, nu de tweede nog.
Belles Voitures
Donderdag deed een karavaan schoone wagens ons dorp aan, die een ralley deden van Parijs naar Toulouse. Vroeg in de ochtend verzamelden zich zo'n honderd fraaie bolides op het parkeerterrein naast het Lycee: een lawaai -en stank- van jewelste. Zo tegen tienen was de hele karavaan weer vertrokken en keerde de rust weer terug. Dit was even mijn achternaam in het Frans in het kwadraat!
Pou-pi-trous
Bij terugkomst in onze straat na een wandeling, liep Bart een oude Cigalois tegen het lijf bij ons buurhuis. Het bleek de oude monsieur Salery te zijn, de oude eigenaar van de timmerfabriek in ons dorp. Hij vertelde honderduit, en vroeg op een gegeven moment aan Bart of hij wist waar de twee ronde 'gaten' in het stoepje bij onze buurman waren. Wij hadden die opgevulde gaten wel eens gezien, maar nee, dat wisten we niet.
Monsieur Salery vertelde dat er een filature (spinnerij) naast ons had gezeten, en dat dit twee gaten waren voor de fileuses (de spinsters) om naar de wc te gaan. Gewoon op straat dus, de riolering zat eronder. Nu hadden die dames vroeger grote rokken aan, dus ik stel me zo voor dat ze op hun hurken gingen zitten en dat je er verder niets van zag. De eigenaar van de filature dacht dat ze zo op straat snel hun behoefte zouden doen en weer rap aan het werk zouden kunnen.... Hmm, dat is dan weer wat bedenkelijk.
Nadat ik ook dat verhaal hoorde, begonnen we thuis te verzinnen hoe dat geheten zou hebben. We besloten dat het de pou-pi-trous (de poep-pies-gaten) moesten zijn geweest. Dat 'bekt' wel lekker, toch?
Art urbain & impôts
Bart ontdekte twee straten verder nog een oeuvre straatkunst, iemand had zich op een kapotte hwa uitgeleefd. Het schijnt dat er in de mond nog een grote joint gezeten heeft, die is helaas al verdwenen.
Mijn gezicht stond afgelopen vrijdagmiddag ook zo... in de ochtend was ik bezig geweest met onze Franse impôts (inkomstenbelasting). Dat ging allemaal goed en is ingediend. Vervolgens dacht ik enthousiast: nou dan ga ik ook maar even door met de NLse belastingaangifte: over 2025 moeten we een speciale aangifte doen, een zogenaamd M-formulier i.v.m. onze emigratie. Die is 'wat' uitgebreider zeiden ze. Nou pfffff inderdaad, wat uitgebreider.... en ook minder vooraf door de belastingdienst ingevuld. Bovendien kunnen we niet samen in één aangifte de aangifte doen, maar moet het voor Bart en mij apart. Dus bijna alles dubbel invoeren. Daarnaast kreeg ik te maken met wat stakingswinst, stakingsaftrek en afbouw van de FOR voor onze beeindigde bedrijven in NL, ook nog wil de belastingdienst weten wat voor pensioenopbouw we hebben in NL en wanneer dat gestart is en wat de waarde ervan is.... pffffff ..... Je kan je voorstellen dat ik na het invullen van mijn formulier ik helemaal scheel zag net zoals die regenpijp. Een lekkere wandeling heeft me daarna goed gedaan.
Vrijdagavond liep ik nog even langs Bar Le Pradet, er zou een leuk bandje optreden. Ik bestelde een glaasje en luisterde even bij de deur: inderdaad leuk. Er liep iemand langs me en ik dacht, hé dat lijkt Charlotte wel en ik kijk om waar ze naartoe liep: prompt zie ik Michel op het terras zitten. We schoten alledrie in de lach, dat we elkaar vijftien jaar niet gezien hadden en nu in een week tijd twee keer (vorig weekend bij de open atelier route in Sauve en nu dus weer). De wereld is echt klein, zelfs in FR!