Ongeveer een half jaar geleden kochten we een Stelitzia, de paradijsvogelplant. Een plant die Bart erg aan zijn tijd in Montpellier deed denken omdat die daar overal groeit en bloeit. Wij kochten hem met alleen nog maar bladeren en nog geen bloemen. De plant groeide prima, en elke keer als er een nieuwe stengel groeide, zat Bart er met zijn neus bovenop "wordt het weer een blad of wordt deze een bloem?".
Veel werden bladeren, maar in september ontdekte Bart een stengel die afweek en dus een bloem zou moeten gaan worden. Ik herinner me nog dat toen we eind oktober naar NL gingen, dat Bart zei "ik denk dat hij bij thuiskomst bloeit". Nee dus... het is nu begin maart en afgelopen week ging het ineens 'snel', iedere dag een foto van de dikker wordende knop en ja hoor, daar was de bloem! De knop is nu nog best dik, dus we denken dat er nog wel wat oranje bloembladen uit gaan komen.
Erg leuk om zo'n proces te volgen, maar je moet wel geduld hebben!
Le temps ne fait pas beau
Ondertussen blijft het weer hier ontzettend kwakkelen. Heel af en toe hebben we een heerlijke lentedag, de meeste dagen zijn echter druilerig, nat en grijs. Het lijkt NL wel, al lijkt het weer in NL nu beter dan bij ons! Op zich is het weer niet eens vervelend, want we klussen rustig door in de kleine slaapkamer. Als het dan even droog is dan piepen we gauw naar buiten voor een frisse neus. De schaapsherder loopt stug door, weer of geen weer. Altijd leuk om het geklingel in de verte te horen.
Het lijkt erop dat we een deadline krijgen voor de slaapkamer, en die hebben we eigenlijk nooit, want ons lieve vriendinnetje Roos komt in april op bezoek. Het zou natuurlijk super leuk zijn als zij als eerste in de mooi opgeknapte kamer kan komen slapen.
De laatste stukjes muur bij het raam en bij de doorgang naar de andere slaapkamer worden geverfd en hebben nog een 'lisse' onderlaag gekregen. Ook de afdeklatjes die het behang afdekken zijn geplaatst. Allemaal niet echt fotografie-waardig. Soms kom je op een grappig idee, zoals bijvoorbeeld de houten tulpen in een vaasje bij de 'delfts-blauwe-tegeltjes'. Het vaasje kon precies in de haak voor de vuur-poken geplaatst worden. Een vrolijke noot, nu nog een tweede potje vinden voor de andere helft van de tulpenbos.
de zwarte kast met spiegel tijdens onze bezichtiging in 2022
Als de kleine kamer af is, zullen we een kast en een commode uit de ernaast gelegen rozenkamer en het bed van de eerste verdieping gaan verhuizen. Bart is gestart aan het 'ontmantelen' van de kast om hem makkelijker te kunnen verhuizen. De kast heeft een enorme spiegel in de deur, die als 'taatsdeur' in de kast zit. Dat is maar goed ook, want die deur is loodzwaar. Daardoor is hij wat lastiger te verwijderen en we wilden proberen of we hem kunnen laten zitten. Dus haalde Bart de chapeau / hoed van de kast eraf en de planken eruit. Hoor ik ineens "Leiiiiiiin heeeeelp!". Dus ik snelde naar de rozenkamer, waar Bart in een onmogelijke positie stond om de kast tegen te houden, die door het gewicht van de open deur-met-spiegel om dreigde vallen. We hadden dus teveel uit de kast gehaald waardoor deze 'te licht' werd om met open deur te blijven staan. Nou, deur maar gauw weer dichtgedaan en op slot. We zullen hem dan op zijn lange zijde op verhuisdekens gaan leggen en dan door de kleine deur naar de andere kamer schuiven. Het was even schrikken, gelukkig niks ernstigs gebeurd.
Détail rideau avec dentelle
De gordijnen die ik had gekocht voor onze slaapkamer, had ik op proef even uitgehangen. Daarbij had ik de goudgele baan aan de onderzijde aan het gordijn gespeld. Vorige week kocht ik een restje oud kantwerk -dentelle- op de brocante, die ik daar vervolgens weer op gespeld heb. Dat ziet er leuk uit, al zeg ik het zelf. Naaien kan ik het nog niet, want we moeten eerst de gordijnrails ophangen om de goede hoogte voor de onderste baan stof te kunnen bepalen. Dus voorlopig hangen ze er nog even voor de show.
