This is my entry for #beautifulsunday created by 
. Recently, I tried to motivate myself to go walking in unfamiliar places hidden away from the main road. So, I chose to explore the narrow lane behind the bustling bus stop in New Road. There should be some old houses tucked away from the busy road.
I always wanted to take photos of these vendors selling all kinds of brooms on wheel. I do admire these hard working migrants from the rural areas of Thailand who tried to earn an honest livelihood to the best of their ability without resorting to stealing or rioting. I always wonder how these foot-vendors would cope in the rainy season. I did try to buy a few brooms from these foot-vendors to show my support to their good effort.
This was social distancing in front of a very famous food stall selling only rice congee! They put tables in front of the stall so that customers were kept two meters away from the vendor; the food was for take-home only. There were usually long queues in the morning and evening.
This food joint is called ‘Joke Prince’ or Prince Rice Congee. The narrow lane near this joint leads into very interesting local Chinese community who have been living here for three generations. I was surprised to find very bright colours grafitti along the wall. It seemed the local authority had made some improvements to the living conditions of these people.
I didn’t understand the connection between the word ‘Prince’ and the food stall selling rice congee. Although the design did not reflect the life style or culture of local Chinese people, it’s good to have the old wall cleaned up and nicely painted. I have noticed,over the years plus through my research, that certain groups of grafitti painters have been commissioned by a charity to work with local authorities to paint colourful grafitti with subliminal messages according to the programming agenda. These are definitely different to local graffiti artists’ theme of art work.
ช่วงล็อกดาวน์เราต้องพยายามบอกให้ตัวเอง ออกไปหาที่เดินเล่นแปลกๆ เพื่อเป็นออกกำลังกายและหาความรู้ถึงเรื่องราวต่างๆรอบตัวด้วย เราก็เลยไปเดินตามตรอกซอกซอยแถวบางรัก เพราะเราคิดว่าแถวนั้นยังมีบ้านเก่าๆ และคนจีนที่อยู่แถวนั้นมาหลายชั่วอายุคนแล้ว เราก็ไปสะดุดใจที่ร้านโจ๊กปรินซ์ที่บางรัก เราเห็นมีคนเข้าคิวรอซื้อทุกเช้าและตอนเย็น ร้านนี้มีชื่อเสียงมากและเป็นร้านเก่าแก่ที่บางรัก ร้านอยู่ตรงป้ายรถเมล์ เราได้ถ่ายรูปคนเข็นรถขายไม้กวาดด้วยวันนั้น เรานับถือคนเหล่านี้มาก เขาต่อสู้ชีวิตเดินทางจากต่างจังหวัดมาหางานทำในกรุงเทพฯ แต่ความจนและความรู้น้อยทำให้ต้องหาวิธีดิ้นรนทำกิน โดยไม่ต้องไปขโมยหรือขอทานคนอื่น เขาเดินลากรถเข็นเต็มไปด้วยไม้กวาดมากมายไปตามถนน เราพยายามอุดหนุนไม้กวาดจากรถเข็นเมื่อมีโอกาส เราสงสัยมากว่าเวลาฝนตกหนัก พวกเขาจะขายของอย่างไร แล้วเขาจะกันไม่ให้ของเปียกได้อย่างไร
เราก็เจอซอยแคบๆแถวร้านขายโจ๊กนี่เอง เราก็เดินไปสำรวจตามซอยนี้ ไปเจอภาพเขียนสมัยใหม่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษ เหมือนชื่อร้านขายโจ๊กเลย แต่เราไม่เข้าใจว่ารูปภาพที่แฝงความรุนแรงทางวัฒนธรรมนั้น มีความเขื่อมโยงกับวิถีชีวิตคนจีนโบราณที่อยู่กันแถวนั้นมาเกือบร้อยปีอย่างไร แต่ก็คงเป็นการดีที่กำแพงเก่าๆ ได้รับการทำความสะอาดและทาสีใหม่เพื่อป้องกันเชื้อรา แต่เรารู้ว่ามีโครงการโดยสถาบันต่างชาติที่ให้การสนับสนุน ว่าจ้างคนเขียนภาพตามกำแพงที่มีชื่อเสียง ไปหาแนวร่วมในหลายประเทศ เพื่อเขียนถาพตามกำแพง เพื่อเป็นการสื่อสารถึงค่านืยมแนวใหม่ ก็คล้ายกับป้ายโฆษณาเครื่องดื่มที่ทุกคนรู้จักกันดีในสมัยก่อน ทำให้ขายดีมากที่สุดในอดีต แต่ภาพที่ได้รับการออกแบบโดยมีนัยยะแอบแฝง เพื่อเปลี่ยนค่านิยมความเชื่อของคนอย่างแนบเนียน โดยใช้ศิลปเป็นเครื่องมือนี้ เราคิดว่าเป็นภัยที่เงียบมาก มันช่างต่างจากภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยโบราณ ที่ทำให้คนดูเกิดความสงบและมีสติกลับมาสู่หลักธรรม สังคมสมัยนี้กร้านและหยาบตามธรรมขาติของสื่อที่ผลิตให้คนเสพในปัจจุบัน
Stay strong, safe and healthy.
Cheers.