Food and nostalgia | อาหารกับความคิดถึง

Picture 026.jpg

แม่พัด.jpg

S.Sudjai Diary | 28/04/2022 | Food and nostalgia

Thank you translate.google.co.th [TH/EN]

Hello everyone**

The origin of today's title comes from Mangachon Vegetables. Or that the local language in my hometown Khmer language, they call it Kamol. Actually, it's difficult to pronounce as well, it might not be right, but it's enough to guess what it is.

Today's name I say food and nostalgia It's from the scallop at home. Today, the younger person at work takes the sieve or the fried sieve, or maybe it's the santol, it's probably more of the roasted sieve. Brought it through to Nong's office, so he brought it to me to try because I thought that I should eat while sleeping because my hometown is from Sisaket province. Local food, of course, will be crawling for sure. I don't like it, but I can eat it.

Actually, mackerel pole or other menus, charcoal powder since childhood because my mother likes to find it and then cook it and make many menus as far as I can remember. It's dry style. Maybe. It will be deep fried as a pole as a chili paste. When I only saw the spider, it made me think of various stories in the past that I used to live in when I was a child. had been raised by parents during childhood

Going back, it was really happy. It wouldn't be a joy to be with my family. There is no more happiness than being in front of me. Whether it's mother, father, brother and sister, or maybe growing up a bit, we may have children and grandchildren. And everything has to be a matter of food to be involved in our lives. Of course, there must be one time in our life that we can eat together with our family.

Remember that day Remember it will make us happy When we find a menu that can make us think of yesterday. see you again

Brown Travelling Memory Photo Collage.jpg

S.Sudjai Diary | 28/04/2022 | อาหารกับความคิดถึง

Thank you translate.google.co.th [TH/EN]

สวัสดีครับทุกคน**

ที่มาที่ไปของชื่อเรื่องในวันนี้มาจากเจ้าผักแมงกะชอน หรือว่าภาษาถิ่นแถวบ้านผมภาษาเขมรเขาเรียกกันว่า กะมล เอาจริงๆออกเสียงยากอยู่เหมือนกันนะครับมันอาจจะไม่ตรงแต่ก็พอจะเดาได้คำว่าเป็นแมงอะไร

ชื่อเรียกวันนี้ที่ผมบอกว่าอาหารกับความคิดถึง ก็มาจากเจ้าแมงกระชอนที่บ้านนี่แหละครับวันนี้น้องที่ทำงานเอาผักแมงกระชอนครับหรือกระชอนทอดหรือว่าอาจจะเป็นกระท้อนขั้วนะครับน่าจะเป็นกระชอนคั่วมากกว่า นำมาผ่านที่สำนักงานน้องเขาก็เลยเอามาให้ผมลองชิมดูเพราะว่าคิดว่าผมน่าจะทานเป็นอยู่ให้นอนเพราะว่าบ้านเกิดผมเป็นคนจังหวัดศรีสะเกษครับอาหารพื้นบ้านแน่นอนว่าจะต้องคลานได้แน่นอนครับอาจจะไม่ชอบแต่ก็ทานได้

จริงๆแล้วแมงกระชอนขั้วหรือเมนูอื่นๆนะครับผงถ่านมาตั้งแต่เด็กครับเพราะว่าคุณแม่ผมท่านชอบไปหามาแล้วก็มาปรุงเป็นอาหารแล้วก็ทำเมนูต่างๆมากมายครับเท่าที่จำได้ไงก็แนวแห้งนะครับอาจจะเป็นทอดเป็นขั้วเป็นตำน้ำพริก พอเห็นแมงกระชอนเท่านั้นก็เลยทำให้คิดถึงเรื่องราวต่างๆในอดีตนะครับที่ได้เคยใช้ชีวิตในตอนเด็ก ได้เคยได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อแม่ในช่วงวัยเด็ก

ย้อนกลับไปมันมีความสุขมากจริงๆนะครับ มันคงไม่มีความสุขใดแล้วที่เราได้อยู่กับครอบครัว มันไม่มีความสุขใดแล้วที่จะเท่าการได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ว่าจะเป็นคุญแม่ คุณพ่อ พี่ชาย แล้วก็พี่สาว หรือว่าอาจจะโตขึ้นมาหน่อยเราอาจจะมีลูกมีหลาน และทุกอย่างจะต้องมีเรื่องของอาหารมาเกี่ยวข้องในชีวิตของคนเราครับแน่นอนมันต้องมีสักครั้งหนึ่งในชีวิตที่ได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันกับคนในครอบครัว

จงจำวันนั้นไว้ครับ จงระลึกไว้ครับ มันจะทำให้เราสุขใจ เมื่อเราได้เจอเมนูอาหารที่มันสามารถทำให้เราคิดถึงวันวานได้ แล้วเจอกันใหม่ครับ