FJ 2023#105 - Apr 19

Zwykle spacerując po różnych miejscach trafiam na zaniedbane budynki, część z nich wydaje się być opuszczona, inne na pewno są opuszczone. Nie mam ciągotek do urbexu, ale zastanawiam się w takich chwilach, co wydarzyło się, że kamienica lub dom w atrakcyjnej lokalizacji zostało opuszczone i nikt tym się nie opiekuje. Dziś trafiłem na Twitterze na wyjaśnienie jednej z takich moich zagwostek sprzed kilku miesięcy. Kojarzę ten dom z Lille, wielokrotnie obok niego przychodziliśmy, okazało się, że ma on na mapach Google własne określenie "Maison de la Momie", czyli "Dom Mumii".

[ENG] Usually when I walk around various places I come across neglected buildings, some of them seem to be abandoned, others are certainly derelict. I don't have urbex inclinations, but I wonder at such times what happened that an house in an attractive location was abandoned and no one is looking after it. Today I came across on Twitter an explanation of one such conundrum of mine from a few months ago. I am familiar with this house from Lille, we came past it many times, and it turned out that it has its own term on Google maps, 'Maison de la Momie', or 'House of the Mummy'.

W skrócie historia "Dom Mumii" przedstawia się następująco: "19 października 2012 roku urzędnicy gminni wchodzą do domu, który od lat jest w złym stanie. W środku wszystko jest jakby zamrożone w czasie. W skrzynce na listy leżą nieotwarte listy z 1997 roku. Na górze pokój jest zamknięty od środka. Postanawiają siłą otworzyć drzwi, a tam zdziwienie: na łóżku zmumifikowane ciało mężczyzny. Policjanci ustalają, że mężczyzna zmarł co najmniej piętnaście lat temu z przyczyn naturalnych, co potwierdził koroner. Okazało się, że był to Alberto Rodriguez, właściciel domu. Alberto był emerytowanym malarzem pokojowym z Lille. Bardzo dyskretny w sąsiedztwie, jak to się stało, że zwykły emerytowany malarz z niewielką emeryturką był właścicielem kamieniczki na starówce w Lille? W tym miejscu historia staje się jeszcze ciekawsza. W latach piędziesiątych ubiegłego wieku poznał Lucie Chanat, zamożną przedsiębiorczynię z tego regionu. Kobieta od kilku lat była wdową i miała solidny portfel nieruchomości, w tym tą kamieniczkę. Lucie zmarła w 1971 roku, a cały swój majątek zapisała Alberto. Ten sprzedał dwa mieszkania, żeby opłacić podatki spadkowe, a sam zamieszkał (do śmierci) przy rue Saint Jacques 9. Koniec tej historii jest taki, że przez upiorną sławę nie udawało się gminie sprzedać tej kamienicy przez długie lata, dopiero w tym roku dom trafił do nowego właściciela za 349 tysięcy euro. Licytujący ponad dwukrotnie przebił cenę wywoławczą, która wynosiła 160 tysięcy euro"

[ENG] The story of the 'Mummy House' in brief is as follows: "On 19 October 2012, municipal officials enter a house that has been in a bad state for years. Inside, everything is as if frozen in time. In the letterbox lie unopened letters from 1997. Upstairs, a room is locked from the inside. They decide to forcibly open the door and there is surprise: on the bed is the mummified body of a man. The police officers establish that the man died at least fifteen years ago of natural causes, which the coroner confirmed. It turned out that he was Alberto Rodriguez, the owner of the house. Alberto was a retired room painter from Lille. Very discreet in the neighborhood, how did it happen that an ordinary retired painter with a small pension was the owner of a townhouse in the old town of Lille? This is where the story becomes even more interesting. In the 1950s, he met Lucie Chanat, a wealthy entrepreneur from the region. The woman had been widowed for several years and had a solid property portfolio, including this townhouse. Lucie died in 1971 and bequeathed her entire estate to Alberto. The latter he sold two flats to pay the inheritance taxes, and took up residence himself (until his death) at 9 rue Saint Jacques. The end of the story is that, by ghostly fame, the municipality failed to sell this townhouse for many years, and it was only this year that the house went to a new owner for €349,000. The bidder more than doubled the asking price, which was €160,000."

Takie proste historie z sąsiedztwa mnie kręcą. Wracając do codziennego raportu, to wreszcie trener się zlitował i rozpisał mi w planie na dziś bieganie.

Plan na dziś:
50 min cardio (bieg/marsz)

Nawet nie myślałem, że trening siłowy tak mi przypadnie do gustu, i w sumie lubię zmęczyć się na siłowni, ale nic nie przebije godzinki biegu lub dwóch pedałowania na świeżym powietrzu. Poprosiłem go, żeby w kolejnym planie uwzględnił więcej biegania i roweru, to nieco opatrznie to zrozumiał, bo głównie dorzucił krótkie sesje cardio w treningu obwodowym, który z konieczności będę musiał wykonać na siłowni. Dziś bieganie wyszło całkiem dobrze, bez spiny poprawiłem tempo biegu.

[ENG] It's simple neighbourhood stories like this that get me going. Back to the daily report, finally the trainer took pity and worked out my running plan for today. The plan for today: 50 min cardio (run/walk). I didn't even think strength training would appeal to me so much, and on the whole I like to tire myself out at the gym, but nothing beats an hour of running or two hours cycling in the fresh air. I asked him to include more running and cycling in my next plan, he took it a bit providentially as he mainly added short cardio sessions in the circuit training that I will necessarily have to do at the gym. Today's running went quite well, I improved my running pace without getting tense.

Dystans pokonany w 2023 roku: 1263,80 km - z podziałem na dyscypliny:

This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io

Daily Activity, Jogging, Running, Walking